91 odpowiedzi w tym temacie

[Moniko02]

zazdroszczą mi często ostatnio, że robię to i to, 

czasem też podziwiają, a oni z braku laku marnują czas

niektórzy wyzywają, obgadują, obsmarowują gównem 

 

szczerze? mam wywalone w to.

[Tawak]

Zawsze byłem uważany za mężczyznę bez potencjału.

[Mary Jane]

Zawsze byłem uważany za mężczyznę bez potencjału.

Tawaczku, jak miło, że żyjesz.

[Tawak]

Tawaczku, jak miło, że żyjesz.

Ano, żyję. Zaglądam czasem na to forum.

[VvvV]

Ano, żyję. Zaglądam czasem na to forum.

Ja podobież, choć mnie tutaj za bardzo nie lubią. 

[K24]

Ogolnie jestem przeźriczysty

[beatrycze]

Jako inna

Osoba o nieokreślonej osobowości 

Wyborny trup za życia

Pośród ścięgien i kości.

[smutna wiedźma]

A ja nie sądzę, żeby ludzie mnie w ogóle widzieli, a co dopiero w jakikolwiek sposób postrzegali

[hawwa]

Po co myśleć jak postrzegają mnie ludzie i tylko tracić na to energię. 

Nikt życia za mnie nie przeżyje i nikomu do tego jak żyję. A ja jestem jaka jestem

[Magd@]

Po co myśleć jak postrzegają mnie ludzie i tylko tracić na to energię. 
Nikt życia za mnie nie przeżyje i nikomu do tego jak żyję. A ja jestem jaka jestem

Otóż to i takiego myślenia również sobie życzę

[SadFrog]

Odkąd pamiętam, zawsze byłem postrzegany jako "ten inny". Od wczesnego dzieciństwa, czyli na długo długo przed depre. Przyzwyczaiłem się. 

 

Z biegiem lat natomiast nauczyłem się innego sposobu interakcji. A w zasadzie jakoś rozwinął się u mnie samoistnie. Mianowicie, zacząłem się prowadzić konwersacje w taki sposób, że subtelnie, z wyczuciem podrywam "normikom" naiwną wiarę w siebie, w słuszność decyzji i wyborów życiowych przez nich podejmowanych itd. 

 

Nie przejmuję się nimi, bo i tak są nudni (większość nie ma nawet żadnych ciekawych zainteresowań tbh). Oczywiście oni do jakiegoś stopnia wyczuwają ten mój stosunek do nich i niespecjalnie mnie z tego powodu lubią. 

I bardzo k**wa dobrze 

 

Ja natomiast wiem doskonale, że nie zawsze podejmowałem słuszne decyzje - ale finalnie "wyszło na moje". W wymiarze materialnym żyje mi się całkiem dobrze, mam jakąś stabilność i poczucie bezpieczeństwa. Mam, bo *sam* sobie to wywalczyłem.

[Willow47]

Odkąd pamiętam, zawsze byłem postrzegany jako "ten inny". Od wczesnego dzieciństwa, czyli na długo długo przed depre. Przyzwyczaiłem się. 

 

Z biegiem lat natomiast nauczyłem się innego sposobu interakcji. A w zasadzie jakoś rozwinął się u mnie samoistnie. Mianowicie, zacząłem się prowadzić konwersacje w taki sposób, że subtelnie, z wyczuciem podrywam "normikom" naiwną wiarę w siebie, w słuszność decyzji i wyborów życiowych przez nich podejmowanych itd. 

 

Nie przejmuję się nimi, bo i tak są nudni (większość nie ma nawet żadnych ciekawych zainteresowań tbh). Oczywiście oni do jakiegoś stopnia wyczuwają ten mój stosunek do nich i niespecjalnie mnie z tego powodu lubią. 

I bardzo k**wa dobrze 

 

Ja natomiast wiem doskonale, że nie zawsze podejmowałem słuszne decyzje - ale finalnie "wyszło na moje". W wymiarze materialnym żyje mi się całkiem dobrze, mam jakąś stabilność i poczucie bezpieczeństwa. Mam, bo *sam* sobie to wywalczyłem.

 

Ciężko się czyta te wyznania. mam nadzieję, że to zgorzkniała reakcja na czyjeś trudne słowa a nie Twoje osobiste przekonania.