64 odpowiedzi w tym temacie

[smu1]

A ja powiem tak:nie jestem fizycznie zbyt atrakcyjna.
Nie lubię się popisywać,nie interesują mnie plotki,nie należę też do osób bardzo rozmownych.
Ale w pracy zaobserwowalam takie zjawisko,że koledzy odnoszą się do mnie z szacunkiem,nawet ciut z dystansem(no,wiedzą,żem nerwus).
I nie pozwolą sobie na głupie teksty wobec mnie,tak jak np.wobec koleżanki.Ona się potem dziwi że ktoś powiedział to czy tamto.Mówię jej na to "Bo ty na to pozwalasz".
Trzeba samego siebie szanować.
Nie muszę mieć wyglądu modelki.Ważne że mi jest dobrze ze sobą i nikogo nie udaję.

[hawwa]

@Willow47 młodzi tak mówią o dorosłych, którzy ich nie rozumieją. Slogan młodzieżowy...

[Willow47]

@Magd@ a ja myślałam, że tych ludzi określa się jako baby boomer.

 

@hawwa zapytałam syna, też jestem boomerką, zatem witaj w klubie

[VvvV]

Mamusie nam wmawiały jak to dla dziewczynek trzeba być miłym a po X odrzuceniach i zderzeniu z rzeczywistością doszliśmy do wniosku, że ktos nam kit żeni. Wy jesteście po tej samej stronie co te mamusie, więc nie dziwię się, że niekórzy "zaburzeni chłopcy" wolą słuchać/czytać takich jak Tawak i kilku bardziej znanych. 

[Willow47]

Kochani, w tym temacie piszemy o matkach, kobietach, dziewczynach. Rozumiem, że panowie wchodzą z nami w relacje i chcą się wypowiadać, super, byle w temacie.

 

Wszelkie offtopy będą usuwane.

 

Dziś z okazji Dnia Matki wszystkim Mamom, Mamusiom, Opiekunkom i Wychowawczyniom życzę radości i miłości w odkrywaniu macierzyństwa takim jakie jest.

[smu1]

I cierpliwości😊

[Magd@]

Fatalnie się czuję. Mam długo nieleczone ropne zapalenie ucha. Leki na to są niewskazane przy karmieniu piersią. Lekarka powiedziala mi, ze:
1. jestem niepowazna
2. moge stracic sluch jak nie bede dalej tego leczyc
3. przepisala mi antybiotyk ktory mozna brac przy KP
4. skierowala mnie do laryngologa

Wiec biore juz z ciezkim sercem ten antybiotyk choc pomaga tak srednio na jeża. Jutro kończę terapię.

laryngolog przepisal krople sterydowe do nosa i antybiotyk do ucha.
kontrolę mam mieć za tydzien, biorac te krople. Ale nie mozna ich stosować przy KP (zwł. tych do nosa). Ogólnie koszmar. boję się, że nie doleczę się, a jednocześnie boję się o dziecko. I o mój słuch. I o wszystko naraz.

[Willow47]

@Magd@ Madziu a jak maleństwo znosi mieszankę i karmienie butelką? Może warto rozważyć odstawienie na tydzień od piersi i karmienie mieszanką a w tym czasie porządnie się podleczyć.

Wiem, że to trudne i stresujące ale dla was obojga będzie lepiej jak będziesz zdrowa i w pełni sił. 

Najstarszą córkę tak karmiłam z przerwami, bo chorowałam na nerki.

[Magd@]

Niestety mała bardzo ciężko znosi odstawienie, nie cierpi żadnego mleka modyfikowanego, choć wypróbowałam już wiele marek na dodatek KP jest dla niej emocjonalnie istotne. Boję się, by nie miała jakiejś traumy bo się domaga, robi nerwowa, płacze, szarpie mnie za koszulę i nic nie może odwrócić jej uwagi od tego jednego celu również nie uśnie bez tego.

Kiedyś pisałam jakiejś mamie na tym forum, że lepiej brać leki na depresję i odstawić dziecko, bo krótki dyskomfort z tym związany i tak będzie lepszy dla obojga w tej perspektywie, ale wtedy nie odczułam na własnej skórze, jak to jest miec dziecko nieodstawialne Syn był całkiem inny, (w porównaniu z córką, bo oczywiście u niego to też był stopniowy proces) bardzo chętnie przestawiał się na butelkę kiedy było trzeba, potem bez problemu wracał do KP, ogólnie chłopak żywieniowo na medal

[Magd@]

Jestem wykończona. Sztafeta chorób. Ledwo zaleczyłam uszy, a już złapaliśmy prawie całą rodziną jedną z szalejących w ostatnich sezonach chorób wirusowych. Dzieci łagodnie przeszły, męża na szczęście chyba całkiem ominęło, a ja do tej pory nie mogę się poskładać. Do tego nagromadzenie zmian w życiu, a co za tym idzie w organizacji dnia itd. to wszystko stresuje okropnie. Do tego nasilenie deprechy bardzo mocne. Nie wiem już czego się chwytać, by jakoś sobie pomóc.
Czuję, że nie dam rady, piętrzy się i piętrzy to wszystko, nie wiem skąd brać siły na to wszystko, skąd ludzie mają siły na wszystko, a może to osłabienie chorobą i przez to tak to widzę.

[Willow47]

U mnie w stresowych sytuacjach sprawdza się ułożenie planu dnia i ścisłe trzymanie się jego punktów. Po drugie czas na medytację i w najtrudniejszych momentach boxed breathing. Wdech na 4, przerwa na 4, wydech na 4, przerwa na 4, wdech na 4......

Przy maleńkich dzieciach plan dnia może być wybawieniem, choć trzymanie się go będzie wymagało samozaparcia.

[Magd@]

Smutno mi. Bardzo tęsknię za rodzicami. Jednocześnie czuję sprzeczne ze sobą odczucia - złość i wdzięczność.

Bittersweet.

[Willow47]

Przytulam cię mocno.

[Magd@]

Wieczorami gdy maluchy już śpią, ja kompulsywnie poszukuję jakichś słuchowisk, które by mnie ukoiły do snu. I coraz rzadziej znajduję.


Tak nawiasem mówiąc, przekształciłam ten temat w taki swój kącik. Chyba jest inny dział na takie quasi-prywatne wątki, to może tam moderacja przeniesie, jeśli uzna za słuszne?

[Willow47]

Po angielsku polecam dr Ramani a po polsku dr Izabela Kopaniszyn. Obie mówią i piszą głównie o narcyzmie ale poruszają tez tematy pokrewne. Dla mnie bardzo pouczające.

[hawwa]

Chyba dzisiaj pokazałam najgorszy obraz matki względem syna... Teraz leżę, słucham mojej ulubionej piosenki, którą stworzył i płaczę... Dobrze, że mam terapię w czwartek...

[Willow47]

chyba każda mama przeżyła taką chwilę w życiu kiedy czuła się najgorsza, odrzucona i wywalona w kosmos przez własne dziecko.

[hawwa]

@Willow47 nawet odwołał przyjazd na święta... Przykre, ale nie mogę wiecznie dawać sie "w konia" robić... Musiałam odciąć tę pępowinę. Tylko oszukuje i naciąga mnie na pieniądze. Każdy artysta pracował nawet zamiatając ulicę zanim stał się sławny. On tylko "gnije". Nocą tworzy co mu do głowy wejdzie, w dzień odsypia i przynosi mi wstyd. Nawet szkołę rzucił...

[Willow47]

Do świąt jeszcze trochę czasu. Ochłoniecie oboje i inaczej spojrzycie na różne sprawy. Fajnie, że masz terapię. Przegadaj sprawę. trzymam kciuki

[Magd@]

"Wszystkie sposoby i środki kalkulującego ja muszą zostać unicestwione; każda droga w przód lub wstecz, ścieżki czasu, muszą zostać zerwane, by nie było jutra."
Jiddu Krishnamurti

Jestwm tak umęczona neurotyczną lepkością mojego umysłu. Mam dość nieustannego poszukiwania bezpieczeństwa, pewności, zwłaszcza dla moich dzieci. Nasiliło się to odkąd ujrzałam pierwszy raz mojego 10- tygodniowego syna na USG.

Dziś moja pewność zakorzenia się w niepewności, moje bezpieczeństwo wśród huraganu - w samym oku cyklonu niebezpieczeństwa. Niech się dzieje wola Nieba. Inszallah. Jezu, Ty się tym zajmij.