15 odpowiedzi w tym temacie

[Dvarfen]

Cześć...

 

Warto by było zacząć od tego, że gdy przekroczy się magiczną barierę czasów szkolnych bardzo trudno o nowe znajomości. To w latach nauki spotykamy dziesiątki ludzi z wachlarzem charakterów, poglądów, osobowości... Jeżeli mamy szczęście z takich lat możemy wynieść przyjaźnie na całe życie, jeśli mamy pecha wyniesiemy traumy. Ja raczej wyniosłem to drugie. Lata mijają, stoję u progu wieku Chrystusowego i tak właściwie błąkam się po różnych forach i miejscach w Internecie próbując znaleźć kogoś do pogadania... Tylko, że nigdzie mi szczególnie nie wychodzi... 

To nie tak, że nie umiem rozmawiać. Nawet powiedziałbym, że przez pracę czy obowiązki nauczyłem się być wygadaną osobą.

Po prostu brakuje mi kogoś z kim rozmowa nie byłaby obowiązkiem, a stała się miłym wypełniaczem czasu. 

Może moim problemem jest to, że nie mam typowych poglądów na życie jakie wypadało by mieć w moim wieku? Chyba najtrudniejsze w poznawaniu jest to, że nie lubię dzieci. Nie mam instynktu macierzyńskiego, a obecność szkrabów na spotkaniach jest dla mnie problematyczna. Natomiast większość osób w moim wieku to już ludzie którzy mają przeważnie małe, bądź trochę bardziej wyrośnięte dzieci. Nie lubię też rozmów o dzieciach, opiece, trudach wychowania... Tego mam aż nadto w pracy... 

Nie należę też do ludzi wulgarnych, a przeklinam tylko ''teatralnie".

 

Z kolei rzeczy które lubię jest już dużo więcej: Historia zwłaszcza wielkie wojny, biologia, popkultura szczególnie lat 80 i 90, okultyzm, filozofia, teologia... Długo by wymieniać. Sporo czytam (raczej podręczników) i sam też piszę (przeważnie fantastykę). 

 

Jestem osobą trochę wypaloną, źle radzę sobie zwłaszcza z upływem czasu i przemijaniem. Uważam, że zmarnowałem nastoletnie lata i mam z tego powodu straszny kompleks. Próbuję to nadrabiać dlatego zabierałem się za masę rzeczy: Fotografuje, pojawiam się czasem na koncertach rockowych i metalowych, kupiłem motocykl...ale gdzieś z tyłu głowy ciągle mam tykające - ''Za późno, już nie nadrobisz" 

 

Czemu w ogóle tu piszę? Nie dlatego, że mam nadzieję... Po kolejnym i kolejnym forum, grupie, stowarzyszeniu nie mam już nawet nadziei na to, że spotkam kogoś kogo nazwę przyjacielem/ przyjaciółką... Tylko, że tą "nadzieję" tak bardzo chciałbym mieć... 

 

Pozdrawiam

[hawwa]

@Marek123 masz tu fana muzyki, którą lubisz

Hejka. Ja niestety nie interesuje się tym czym Ty, ale pewnie znajdzie się ktoś
Mam 3 dzieci. Dwojkę za chwilkę dorosłych i jednego małego Lucyfera.
Mam kury i koguta Wacka oraz psa i kota, a jeszcze rybki. Wszystko przygarnęłam, dałam szansę na drugi dom...

[Dvarfen]

Hejka. Ja niestety nie interesuje się tym czym Ty, ale pewnie znajdzie się ktoś
Mam 3 dzieci. Dwojkę za chwilkę dorosłych i jednego małego Lucyfera.
Mam kury i koguta Wacka oraz psa i kota, a jeszcze rybki. Wszystko przygarnęłam, dałam szansę na drugi dom...

 

Też mam psa I to ''kota" wśród psów bo Chow- chowa...  

Psy z ciężkim charakterem, ale mój przez to, że ciągle do niego gadam jakiś spotulniały jest Poza tym straszny przytulach, jak mam zły humor zawsze przychodzi i mnie zaczepia.  Psy jakoś wyczuwają nastroje  

Rybki miałem w rodzinnym domu, ale od kiedy tata zepsuł mi marzenie o akwarium pełnym samców "bojownika" straciłem zapał  

[hawwa]

Mój mąż mówi, że to przygarnięte akwarium kula u nogi. Ostatnio szorowaliśmy ponieważ mój Lucyfer wsypał cały pojemnik jedzenia...

Mój pies to JackChi czyli krzyżówka Jacka Russella i Chihuahua. Księciunio kochający łóżka i "bohater", który odważny jest przy nas xD. Kot też krzyżówka nazwany przez weta domowym kotem krótkowłosym. Menda, rzebrak jedzenia, przytulasem. Nic na szczęście nie niszczy.
8 kur i Wacław. Za tydzień być może i 8 piskląt. Moje kurze terapeutki. Lubię je obserwować. Wacek, Mamcia, Dzidźka i Ginger reagują na swoje imiona.

[Dvarfen]

Jedno wspólne zainteresowanie jednak mamy Lubię zwierzęta i też czuję odprężenie gdy na nie patrzę. 

Pewnie gdybym miał większy dom, zwierzaków też miałbym więcej. Z jakiegoś powodu zawsze marzyła mi się miniaturowa świnka A jak jestem w Zoo uwielbiam karmić dziki. 

Dobra w sumie wiem przez co, jako dzieciak oglądałem taką bajkę "Super świnka" Chyba od tamtej pory jakoś mi się strasznie podobają jako zwierzęta  

 

Dopiero teraz wyłapałem, że dzieci wymieniłaś w jednym ciągu z "dałam drugi dom". To znaczy, że prowadzisz rodzinę zastępczą? 

[hawwa]

Dałam drugi dom zwierzętom

Mnie fascynują świnki morskie i koty bez sierści 

 

Jestem jakby to nazwać artystą... Marzyłam skończyć szkołę plastyczną, mama mi skrzydła podcięła. Ale przerzuciłam mój artyzm na torty artystyczne.

[Mart]

Cześć Dvarfen, też dołączyłam do tego forum, aby poznać ludzi z podobnymi problemami jak ja. Jestem trochę młodsza od ciebie natomiast też silnie odczuwam przemijanie i mam wrażenie, że zmarnowałam wiele lat. Na tym forum istnieje możliwość wysyłania bezpośrednich wiadomości, więc jeśli będziesz miał ochotę to zapraszam do rozmowy

[Dvarfen]

Dałam drugi dom zwierzętom

Mnie fascynują świnki morskie i koty bez sierści 

 

Jestem jakby to nazwać artystą... Marzyłam skończyć szkołę plastyczną, mama mi skrzydła podcięła. Ale przerzuciłam mój artyzm na torty artystyczne.

 

Gryzonie też lubię! Tylko, że od świnek morskich wolę szczurki. 

 

Mnie akurat artystycznie nic skrzydeł nie podcięło... Ba nawet udało mi się wydać książkę, tylko co z tego jeśli nie mam już z tego żadnej satysfakcji, a patrząc na własną pracę czuje jedynie większe poczucie zmarnowanego czasu? 

 

Jestem jakby to nazwać artystą... Marzyłam skończyć szkołę plastyczną, mama mi skrzydła podcięła. Ale przerzuciłam mój artyzm na torty artystyczne.

 

A przed tortami jaki rodzaj rysunku? Mnie najbardziej podobają się szkice ołówkiem albo grafiki B&W, takie nawet sam tworzę na podstawie zdjęć które robię  

[hawwa]

Lubię szkice, nawet amatorsko probowałam swoich sił. Ale żeby coś mega z tego wyszło musiałabym cwiczyć, umieć korygować błedy. No ale może jak tu gdzie mieszkam czyli Anglii, mój język na tyle podszlifuje, że będę czuć sie pewnie to nawet na stare lata pójdę do szkoły plastycznej jak znajoma.

[Marek123]

Hej, no tak, o muzyce zawsze można poogadać

[Dvarfen]

@Dvarfen, masz kupę zainteresowań przecież, a ludzie poznają się często wokół nich. 

 

Też tak myślałem, zanim nie zacząłem na poważnie w coś się angażować

Wiesz jak wygląda zjazd motocyklowy? Przyjeżdżają paczki znajomych, a ty jako ten samotnik możesz co najwyżej popodziwiać maszyny. Nie mówiąc już, że miłość do motocykli łączy cały przestrzał społeczny, od dresików na pierdzikółkach, przez nowobogackich na szosowo turystykach, po prawdziwie bogackich na tych wielkich zabudowańcach które nie jestem pewien czy mają jakaś nazwę W każdym razie to, że ktoś lubi motocykl nie czyni go od razu materiałem na wartościową znajomość,

Z muzyką też to jest pozór. Społeczność metalowa jest ''niby'' otwarta gdy się drze ''ryja'' pod sceną albo w trakcie koncertu odstawia jakieś grupowe zabawy, ale tak żeby pogadać jest ciężko... albo po prostu ja mam pecha  

 

Dzieci robić nie będę. To zdecydowanie nie moja bajka No ale fakt przez to jestem bardziej dyspozycyjny i pewnie mam też mniej zrozumienia... 

 

Zgodzę się, że Internet jest toksyczny bo ludzie muszą mniej się hamować, bo nawet jak przegną nie grozi im oberwanie pięścią między oczy   

 

A co do forum... Cóż to kwestia doświadczeń w życiu. Miałem sytuacje gdzie kiedyś z kimś połączyły mnie właśnie problemy i przykre spojrzenie na otaczającą rzeczywistość. Chyba gdzieś w głowie siedzi, że jak raz się udało, to uda się ponownie...

[hawwa]

@Dvarfen jak jesteś z Wawki lub mieszkasz blisko to @Marek123 Maruś chętnie wybierze się z Tobą na koncerty i pogada Fajny z niego kumpel

[Dvarfen]

@Marek123 O Warszawa? A muzyczny "brat" bywa czasem w Voodoo?  

[amino]

 

Wiesz jak wygląda zjazd motocyklowy? Przyjeżdżają paczki znajomych, a ty jako ten samotnik możesz co najwyżej popodziwiać maszyny. Nie mówiąc już, że miłość do motocykli łączy cały przestrzał społeczny, od dresików na pierdzikółkach, przez nowobogackich na szosowo turystykach, po prawdziwie bogackich na tych wielkich zabudowańcach które nie jestem pewien czy mają jakaś nazwę   W każdym razie to, że ktoś lubi motocykl nie czyni go od razu materiałem na wartościową znajomość,

Z muzyką też to jest pozór. Społeczność metalowa jest ''niby'' otwarta gdy się drze ''ryja'' pod sceną albo w trakcie koncertu odstawia jakieś grupowe zabawy, ale tak żeby pogadać jest ciężko... albo po prostu ja mam pecha 

 

To albo oboje mamy pecha albo jednak to nie kwestia pecha tylko jest dokładnie tak jak piszesz. Niestety znajomości na tego typu imprezach ciężko sie zawiera właśnie dlatego, że ludzie najczęściej wybieraja się w takie miejsca już w zaprzyjaźnionych grupach i do takiej grupy nie tak łatwo się dołączyć mimo, że na pozór są bardzo otwarci - ale to raczej na jakieś heheszki, chwilowe sytuacyjne zagajenia czyli tzw. small talki, w które trzeba być dobrym żeby na takiej bazie ulepić jakąś sensowną znajomość (no a ja nienawidzę small talków chyba nawet bardziej niż dzieci )

Ja osobiście jak byłam mniej więcej w Twoim wieku i Twojej sytuacji (czyt. nie miałam sensownych znjamych to bujałam się raczej po forach temetycznych, wolontariatach, kółkach filmowych itp., ba nawet na siłowni czy basenie łatwiej zawrzeć sensowne znajomości niż na zlocie motocyklowym albo koncercie). Przynajmniej dla mnie. A zainteresowania i antypatie może i masz ciut nietypowe jak dla normalsów, ale wśród nieco zwichrowanych to ludzi z takimi zainteresowaniami jest nawet całkiem sporo, więc jak ci odchyły od tzw. normy nie przeszkadzają to znajdziesz fajnych znajomych w końcu. Mi się udało to i Tobie się uda  Trzymam kciuki.

Użytkownik amino edytował ten post 17 maja 2022 - 15:17

[Marek123]

@Marek123 O Warszawa? A muzyczny "brat" bywa czasem w Voodoo?  

W Voodoo gdy jakiś koncert ciekawy jest. Kiedyś częściej, jak pracowałem bliżej Dworca Zachodniego, ale trochę tych knajpek w Warszawie jest.