29 odpowiedzi w tym temacie

[Nelyssa]

Ja zawsze bardzo przywiązuję się do ludzi, którzy są mi przyjaźni i mi pomagają.

[AmyLou99]

Ja z kolei nie przyjażnię się i wszystkich spuszczem na drzewo.

Czuję się sama najlepiej w swoim towarzystwie.

Może dlatego że mam dużą rodzinę i nie ufam ludzIom.

Jestem raczej wredna, i porozmawiać ze mną jest raczej ciężko.

Ogólnie jestem wymagająca, i perfekcyjna.

Lubie mieć czysty dom, mam spokój w głowie jak mam wszystko zrobione.

Wynika to z tego iż w wieku sześciu lat musiałam zadbać tylko o siebie.

Nie ma w moim słowniku słowa nałóg, lub przemoc i nigdy nie będzie.

Zaakceptowałąm ten fakt.

Jestem też oschła i raczej szybko kończę znajomości.

Szkoda życia na błędy.

Chciałabym w przyszłości nie starać się dla kogoś.

Po prostu cieszyć się tym co mam.

[Barti22]

Nie wychodzi mi przywiązywanie się do ludzi. Co innego do psów.

Użytkownik Barti22 edytował ten post 11 lutego 2025 - 15:00

[EsimAysin]

Najlepiej do niczego i nikogo się nie przywiązywać, choć życie wtedy traci sens. Dobrze mieć swój świat, światopogląd,tego nikt nam nie odbierze, co najwyżej sami możemy to zmienić. A ludzie, zwierzęta, miejsca, czy coś innego się zmieniają i czasem nie mamy na to wpływu i nic nie możemy z tym, zrobić.

[Tawak]

Najlepiej do niczego i nikogo się nie przywiązywać, choć życie wtedy traci sens.

Zgadzam się, gdyż tylko córeczka nadaje sens mojemu życiu.

[VvvV]

Jestem przywiązany do dwóch kobiet (z matką to w sumie do trzech) z jedną jestem i wiem, że pewnie będę bo strach przed samotnością mnie do niej pcha. Drugą i dażę uczuciem i nienwidzę, chciałbym z nią być, ale ona ze mnie nie. Już prędzej chciałbym pojechać w góry i nigdy nie wracać...

[smutna wiedźma]

A ja nie chcę się przywiązać już nigdy do nikogo.

[margos]

Z tym przywiązaniem jest różnie, u osób wrażliwych jak zwykle pod górkę. Czytałam lata temu o stylach przywiązania i coś w tym jest. Długo pracowałam, żeby wypracować bezpieczny styl przywiązania do męża i myślę, że mi się to udało. Nie muszę być w tej relacji ciągle na posterunku, nie muszę stale potwierdzać swojej wartości. Oczywiście występują spięcia, różnice, niezrozumienie, ale zazwyczaj udaje się to z szaunkiem wyjaśniać. W relacjach koleżeńskich jest zgoła inaczej. Reaguję lękowo, zastanawiam się, czy druga osoba też coś czerpie ze znajomości, czy ta relacja jest symetryczna, czy zaangażowanie jest podobne. Trudno w takich niestabilnych warunkach, jakie są między znajomymi otworzyć się, odsłonić, aby zbudować coś trwałego. Zawsze staram się inwestować w znajomość, ale albo zostaje to wykorzystane, albo zniechęca drugą stronę.

[Nelyssa]

Ja kolejny raz dostałam kopa w dupę za moje ciepło... Po co mi to całe przywiązanie było...

[NoHope]

Taaask, przywiązanie do ludzi. Jeden z najgorszych błędów, jakie popełniłem podczas swojej wegetacji...