69 odpowiedzi w tym temacie

[Willow47]

@13082 w takim razie przytulam i wirtualnie wspieram. Jesteś niesamowity, dzielny i wytrzymały. Podziwiam

 

A czy jakaś zbiorowa terapia wchodzi w grę? Czasami ci, którzy walczą z podobnymi demonami są w stanie nam najwięcej pomóc.

[Neuroticfish]

@11150 aż tak chyba nie, może drgawki. Chociaż takie prawdziwe miały złagodzić leki uspokajające i rzeczywiście nie aż takiej tragedii, mam nadzieję że się nie pogorszą. Bardziej uciążliwe są huśtawki nastroju, depresja i płacz, albo od razu agresja, rzadko zdarza się zrównoważone zachowanie. Jeżeli rano już wiem, że będzie któryś z tych skrajnych, to unikam ludzi i nie wychodzę z pokoju bez wyraźnej potrzeby i nie rozmawiam jeśli nie muszę. Ale bywało że jednego dnia siedziałem w kącie i płakałem z bezsilności, a następnego coś mi się odkleiło i rzucałem meblami, a trzeciego w nocy szedłem podciąć sobie żyły albo próbowałem przedawkować prochy. Ale teraz znam się na tyle żeby wiedzieć że jakoś muszę przetrwać ten dzień, wieczorem iść na trening i że nie mogę zostawać w ciszy. Ciągle albo mam słuchawki na uszach, albo jakiś film leci, nawet zasypiam z muzyką. W ciągu dnia jeżeli mi nie odwala to jakoś się trzymam, nie mogę chodzić do pracy, ale piszę ludziom treningi, nawet za darmo albo na zasadzie "kiedyś tam się odwdzięczysz", ew. za odżywki. Staram się trenować jak jestem w stanie, zajmuję się też trenowaniem innych, pomagam im w treningu, koryguję itd, byle by tylko zająć głowę. Najgorzej jest w nocy, gdy zostaję w ciszy i nasilają mi się myśli samobójcze.
Dziękuję, chyba najlepiej jest mnie głaskać po główce, mówić żebym przetrwał najgorsze i że wszystko będzie dobrze. Można mi wskazać drzwi, ale sam muszę przez nie przejść.

Szacun chłopie na prawdę. Nie mam pojęcia jak to jest wychodzić z czegoś takiego ale świetnie się czyta, że się kontrolujesz. Ostatni akapit w pełni rozumiem.

[Willow47]

@13082 nie jestem specjalistą ale moim zdaniem kwalifikujesz się na zamknięty odwyk narkomański, 2 lata a potem następne 2 lata w formie przejściowej. Są takie ośrodki gdzie leczy się długoterminowo. Tam nie dostaniesz nawet kropli żołądkowych. I są inni narkomani, dla których twoje manipulacje nie będą tajemnicą. Mam w rodzinie człowieka po takiej terapii. Jest teoretycznie czysty ale i tak pilnuje się na każdym kroku.

Sorry, że tak bezpardonowo ale zdajesz sobie sprawę z czym się mierzysz i jesteś świadomym facetem. 

Generalnie współczuję. Masz za sobą historię dla kilku ludzi skumulowaną w jedno życie. 

[Willow47]

Nie straszę. Ale to z czym się mierzysz samodzielnie może być nie do przeskoczenia. Ośrodek który mam na myśli nie jest taki zły. Trzeba samemu gotować, sprzątać, pracować w ogrodzie. Mają też siłownię i terapię 24/7. Piszę o tym, bo przyznałeś, że wytrwałeś pół roku i dłużej na odwyku. Dlatego potrzebujesz więcej czasu. Poza tym zmagasz się ze swoim problem długie lata i wiesz co i jak, żeby zmanipulować nawet przed sobą i ugrać dla siebie to co chcesz. Najważniejsze to decyzja. Musi być twoja i totalnie szczera nie z innymi ale z sobą samym.