93 odpowiedzi w tym temacie

[sebastian86]

To dobrze, że krzyk zadziałał, u mnie prawdopodobnie przyniósłby przeciwny efekt. Teraz jest mi trudno wyobrazić sobie swoją przyszłość, wydarzenia z ostatniego roku sprawiły, że na pewno teraźniejszość nie jest taka, jaką miała być i przyszłość też będzie inna. Żyję z dnia na dzień. A jak wygląda Twoja przyszłość?

 

 

Myślisz, że napisanie do nauczycielki może być pomocne w "uporaniu" się z traumą? 

chcialbym by przyszlosc przyniosla mi stabilizacje i radzenie sobie z zyciem. podstawa to znalezienie pracy w ktorej wytrzymam dluzej niz pol roku. a co jest twoim najwiekszym marzeniem?

[Willow47]

Ciekawa sprawa z pisaniem listów. Terapeutycznie są doskonałe. Warto pisać te listy do wszystkich osób, które nas skrzywdziły. Nie trzeba ich wysyłać. Terapeutycznie działa samo napisanie, przelanie swoich krzywd na papier. Taki list można potem spalić wyobrażając sobie jak ogień spala nasze krzywdy albo podrzeć i wrzucić do rzeki myśląc przy tym jak krzywdy odpływają od nas i nie mają na nas już destrukcyjnego wpływu. 

 

 

Czasami tak robię. Jeśli osoba, która nas skrzywdziła nie żyje można taki list odczytać nad jej grobem, podrzeć i wyrzucić.

[sebastian86]

Myślę, że byłaby bardzo zdziwiona, a nawet pewnie okazałoby się, że przechodzi właśnie zaniki pamięci, bo tak zwykle jest z tymi nauczycielami 

 

 

 

To trzymam kciuki, żeby Ci się udało Na teraz mam raczej banalne marzenie, chciałabym by koszmar przez który przechodzę, w końcu się zakończył... 

kazdy koszmar wkoncu sie konczy. a probowalas metod niekonwencjonalnych?

[daleki]

Powiedzcie mi jedną rzecz: czy traumy mają poziomy?

[sebastian86]

Kiedyś próbowałam, ale nie przyniosły efektu.

ja nawet metod religijnych probowalem. ale te traumy trzymaja sie mocno. czasami odczuwam je jak by byly rok temu a nie 15 i wiecej. pogodzic sie nie moge z tym czego doswiadczylem. najbardziej mi dokucza okres szkoly sredniej gdzie zycie mialem lepsze troche niz w podst. i gimn. chyba dlatego ze bylem juz wtedy prawie dorosly.

[daleki]

 

Traumy można różnie klasyfikować, są te mniej i bardziej dla nas dostępne świadomością, pamięcią, są mniej i bardziej intensywne, są mniej i bardziej skomplikowane. Wszystkie robią jednak to samo- nie pozwalają nam żyć pełnią siebie.

A czy często nie jest tak że taka trauma, przepraszam, przykrość, bo trauma to może być po śmierci kogoś bliskiego, wojnie, zamachu terrorystycznym, jest tylko środkiem do wypełnienia pustego życia w którym nic istotnego się nie zdarza? Czy tylko ja zauważam że bardzo wiele osób stawia swoje problemy wyżej niż siebie samego?

[Moniko02]

@Willow47 Pisanie listów to moja codzienność! czy ty korenspondujesz z kimś i wysyłasz te listy, czy tylko pozostają one nie wysłane?

[Willow47]

@Moniko02 staram się pisać listy do bliskich. Ale te wybaczające są tak naprawdę do mnie samej. Tych nie wysyłam. Palę albo drę na strzępy.

 Czy tylko ja zauważam że bardzo wiele osób stawia swoje problemy wyżej niż siebie samego?

 

Chyba właśnie dlatego trauma jest traumą, że sobie z nią nie radzimy, nie panujemy nad emocjami, uczuciami, nerwami, zachowaniem...

@14142 listy wybaczające drę albo palę a listy do bliskich zwyczajnie wysyłam tradycyjną pocztą. 

 

Generalnie staram się w rodzinie podtrzymać tradycję pisania i wysyłania listów. Fajna sprawa dostać list

[sebastian86]

czemu ja nie potrafie zapomniec o szkolnych przezyciach nawet na jeden dzien...

[Bevier]

@sebastian86 bo nalezy sie zemscic

[sebastian86]

@sebastian86 bo nalezy sie zemscic

jak niby?

[Willow47]

@14142 hmmmm pisanie listów to moja metoda, dla ciebie będzie to picie mleka......jesteśmy różni....i dobrze.

Lubię grzebać w ziemi, bardzo to lubię, uspokajam się i porządkuję myśli

[Sterrennacht]

Najgorsze było gimnazjum. U mnie przynajmniej.

Potem już jakoś poszło.

Nie ogarniam gimnazjum. Teraz wróciła podstawówka, ale szczerze mówiąc to wszystko od początku było masakrycznie zorganizowane. W moim gimnazjum nie było odzielenia od młodszych klas, za to było mieszanie klas, przez co dobrzy przyjaciele byli czasem rozdzielani. Może to nic, ale jednak bycie ze swoim kumplem w tej samej klasie jest fajniejsze niż oddzielnie, ciągłe "wojny" między klasami itp. a nauczyciele nie reagowali. Jeden z gorszych okresów

[Nezuuu]

Najgorszy okres mojego szkolnego życia to było gimnazjum. Byłam grubsza, miałam milion kompleksów.. W końcu schudłam 10 kg w 3 miesiące i nagle wszyscy mnie zaczęli dostrzegać. Teraz to ja byłam „laska” miałam najszczuplejsze nogi. Później zaczęło sie komentowanie nauczycieli i zwracanie uwagi mojej mamie na wywiadówce, że coś się chyba dzieje ze mną nie tak. Pamietam, że dużo osób śmiało się z mojego stylu. Co z jednej strony miałam w d#pie a z drugiej No ruszało mnie to. Bo chciałam być w końcu akceptowana i zauważona. Byłam tak strasznie wychudzona z czasem, że nie miałam siły wstawać ani płakać. Tak na mnie wpłynęło wyśmiewanie dotyczące mojej wagi od przedszkola. Pamietam jak bawiliśmy się w Smerfy i dzieci mówiły, że ja będę ŁASUCHEM. Teraz mnie to bawi, bo powód żałosny, ale przez 22 lata mojego życia pamietam ten tekst.

[sebastian86]

drecza mnie wspomnienia ze szkoly sredniej, mocno to wplywa na moje funkcjonowanie