[jakasja]

Ostrzeżenie!
Ta wiadomość zawiera negatywny przekaz i może u niektórych wywołać pogorszenie nastroju!
Osoby empatyczne są proszone o uprzedniejsze przyodzianie się w kaftan bezpieczeństwa!


To jest moje 3 podejscie do napisania tego postu, co jak na osobę, która z wypowiedziami pisemnymi nigdy nie miała trudnosci, swoisty wyczyn!
Nie mam zdiagnozowanej depresji, ale podejrzewam, że na nią cierpię.
To nie jest zwykły brak humoru, to nawet nie są chwilowe smuteczki, w najlepszym razie to sezonowa depresja!

Z natury jestem, a raczej byłam!, osobą wesołą i radosną.
Teraz moje poczucie humoru przejawia się co najwyżej w złośliwych docinkach i cynicznych komentarzach!

Kiedyś byłam niezwykle spokojnym i cierpliwym człowiekiem, a wyprowadzenie mnie z równowagi graniczyło z cudem.
Teraz najmniejsza drobnostka przyprawia mnie o wściekłość, którą ledwie daję radę okiełznać.

Nie mam celu w zyciu, nie widzę sensu życia, zatracam wrażliwość.

W lepsze dni przemknie mi przez głowę myśl, ze jeszcze nie wszystko stracone. Że można jeszcze stanąć do walki!
Ale są i takie gdy odpuszczam całkowicie, odwołuję umówione wcześniej spotkania, bo nie mam sił wyleźć z domu!

Kończę, bo już mi się sprężynka nakręca i zaraz zrobi tu się thriler psychologiczny!

Pozdrawiam!

[emcza]

Użytkownik jakasja dnia 26 styczeń 2012 - 16:26 napisał

Ostrzeżenie!
Z natury jestem, a raczej byłam!, osobą wesołą i radosną.
Teraz moje poczucie humoru przejawia się co najwyżej w złośliwych docinkach i cynicznych komentarzach!
Kiedyś byłam niezwykle spokojnym i cierpliwym człowiekiem, a wyprowadzenie mnie z równowagi graniczyło z cudem.
Teraz najmniejsza drobnostka przyprawia mnie o wściekłość, którą ledwie daję radę okiełznać.

Pozdrawiam i witam na forum!
To jest moje pierwsza i na gorąco pisana odpowiedź na Twój post. Skoro masz dość sił na ironię to wystarczy Ci ich na to, żeby przejść się do lekarza i uzyskać "urzędowe" potwierdzenie, że poczucie humoru zabija w Tobie przejawy depresji. Humor może być dobrą metodą aby spojrzeć na siebie z boku i dokładnie opisać lekarzowi jak się czujesz. Jak coś to na GG nr w stopce.

[jakasja]

Emcza, dzięki za tych kilka słów:)
Co do lekarzy, to nie za specjalnie za nimi przepadam i z trudem mobilizuje się by do nich iść gdy choruje ciało. Oczywiście idę do lekarza dopiero po tym, gdy okazuje się, ze leki bez recepty nie działają pomimo kilkudniowej kuracji:)
Z problemami zawsze radziłam sobie sama, po pierwsze dlatego, ze nie mam natury skorej do zwierzeń, a po drugie jestem samotnicą i nie mam za specjalnie komu się zwierzać. Dlatego wygaduję się na tym forum. Tak troszkę Poza tym już sama świadomość, ze inni też mają problemy podobnej natury dodaje otuchy i podnosi na duchu:)