[Evelaa]

Leczę się na depresję antydepresantami: dostałam na noc Lerivon a na dzień brałam paroksetynę, bo oprócz depresji leczyłam lęk społeczny. Ogólnie mogę powiedzieć, że jest lepiej niż było: mam lepszy nastrój, więcej energii, motywację do działania, mój lęk też spadł, ale mimo tego czuję że to cały czas nie jest to. Biorę leki antydepresyjne, chodzę do psychoterapeuty, staram się spotykać ze znajomymi ale mam taki problem, że nic mnie nie cieszy i nie śmieszy... Nie wiem co moge jeszcze zrobić, żeby poczuć się lepiej- zapisuję swoje myśli. Poza tym prześladuje mnie myśl, że nie mam o czym rozmawiać z ludźmi, prawda jest taka że rzadko zaczynam z kimś rozmowę. Poza tym czuję się strasznie samotna. Nie wiem co jeszcze mogę zrobić....

[maadleen]

witaj evelko
co do lekarstw, to nie moge byc obiektywna, bo sama nie biore lekow. ale wydaje mi sie, ze jesli uwazasz, ze to nie to, uwazasz ze mogloby byc lepiej to popros lekarza o przepisanie innych.
niestety na samotnosc nikt jeszcze leku nie wynalazl i sami jakos musimy sobie z nia radzic na swoje sposoby. wiem co czujesz, bo ja rowniez jestem bardzo samotna. i szczerze to nie mam sil by z nia walczyc zlote rady, ktore slysze od wszystkich dookola to: wychodzic, wychodzic i jeszcze raz wychodzic do ludzi. zeby to bylo takie proste! jak masz wyjsc, jak nie masz z kim? a samemu to troche nie ma sensu, bo wraz jestes samotna... takie bledne kolo, z ktorego ciezko wyjsc... moze jeszcze znajdzie sie ktos, kto podsunie jakies fajne rozwiazanie w walce z samotnoscia?...

[jola3700]

Może odnależć w sobie jakieś zainteresowanie, hobby, albo zostać wolontariuszką. Albo zwyczajnie kupić sobie psa czy kota.

[miss_nobody]

Doradzam sport. Zmęczenie powoduje produkcje tzw. hormonów szczęścia. Nie jest to rozwiązaniem całości problemów ale naprawdę potrafi chociaż trochę pomóc.
Sama na sobie niegdyś odczułam tą pozytywną moc zmęczenia.

[Evelaa]

też myślałam żeby może spróbować uprawiać jakiś sport,ale tak to wygląda, że brak mi motywacji. Pewnie też tak macie, że chcielibyście coś zacząć robić, ale juz tyle rzeczy probowaliście, że wątpicie czy to coś zmieni. Tak jest ze mną. Kiedyś chodziłam na aerobik, z tego co pamiętam to lepiej się czułam, ale musialam przestać bo miałam egzaminy w szkole i brakowało mi czasu, poza tym chodziłam sama a nawiązywanie nowych znajomości przychodziło mi z trudem. A czy ktoś z Was próbował biblioterapii? nie mówię o książkach typu: "Zmień siebie w dwa dni" ale coś w rodzaju np. "Umysł ponad nastrojem" albo "Radość życia" Burns'a?