[isingsin]

czasem spie (jak strace przytomnosc ze zmeczenia), czasem jem (zeby rodzina sie nie darla), czasem wejde do internetu (zeby uciec) - to chyba wszystko w czym przypominam wiekszosc ludzi w spoleczenstwie. Czailam sie troche tutaj i teraz zdecydowalam sie cos napisac... Dlaczego nadal tu jestem? Tu w sensie na tym swiecie. Bo wciaz mam mala nadzieje na odmiane... pewnie naiwna. Czemu bym nie chciala juz tu byc?
Zeby moc wreszcie porzucic to cialo ktore jest mi ciezarem, z ktorym sie kompletnie nie utozsamiam, ktore jest smieszna powloka ktora inni zwa moim imieniem, kobieta, przyjaciolka, corka
Zeby nie musiec patrzec na bezmiar ludzkiej glupoty, nietolerancji, okrucienstwa, hipokryzji, sadyzmu. Zeby nie uczestniczyc w tym pieprzonym wyscigu szczurow napedzanym materialistyczno-hedonistycznymi programami wgrywanymi za mlodu.
Zeby nie pamietac o wszystkich zlych rzeczach ktore mi sie przytrafily. O bledach. O osobach ktore odeszly, a ktore kochalam, i o tych ktore chca zostac, pomoc mi, ale ich nie kocham i tylko ranie...
Zeby nie czuc tej tykajacej bezcelowosci kazdego dnia. Bezsensu wiekszosci czynnosci. Zeby w drodze pomiedzy lozkiem a lazienka nie siadac na podlodze z bezsilnosci.
Zeby zeby zeby.... jest tego wiecej niz moglabym tu opisac.
Nie wiem czy isc na terapie, czasem mi sie wydaje ze to ja wlasnie trzezwo patrze na rzeczywistosc a inni zyja w iluzji... jak mozna byc szczesliwym w tym morzu okrucienstwa? jak mozna przymknac oko na to co sie dzieje? Jak mozna sie cieszyc z bycia czlowiekiem? Nie chce zeby terapia mi wmowila ze sama sobie tworze dramaty.... z drugiej strony chce byc szczesliwa, ale bez zatracenia swej osobowosci, bo nie wierze w mainstreamowe idealy, nie podzielam tych priorytetow.... moze powinnam po prostu brac cos na poprawe nastroju
Chcialabym Was poznac blizej... moze poczuc sie mniej samotna

Użytkownik isingsin edytował ten post 05 grudzień 2011 - 02:20

[lady_sadness]

Witaj, jesteś tu bo jest w tym jakiś sens. Może go jeszcze nie odkryłaś, ale jest. Naprawdę. I znajdziesz go. A tymczasem witam Cie raz jeszcze i bardzo ciepło.

[ziemniak]

Iść na terapię, zdecydowanie. Kierując się logiką, że nic nie masz do stracenia. Bo jeśli Twój obraz świata wynika z choroby - to po wyleczeniu ulegnie zmianie. A jeśli nie wynika z choroby, bo jest prawdziwy - będziesz mieć pewność i świadomość, że próbowałaś.
Zastanów się, czy masz jakieś objawy (fizyczne: chudnięcie, bezsenność, trudności w koncentracji) przemawiające za depresją?

[Sukces]

Nie zastanawiaj się czy masz książkowe objawy depresji czy też jeszcze/już nie, bo depresja może u każdego przebiegać trochę inaczej. Nagłe wybuchy agresji też mogą świadczyć o depresji. Nie ma jednego modelu przebiegiu depresji. Idź, szukaj pomocy. Życzę abyś szybko trafił na dobrą i skuteczną pomoc dla siebie. Najważniejsze, nie czekaj ale aktywnie szukaj. Powodzenia Isingsin. Nie pasuje Ci ten czy tamten, nic to, kot a płot i szukaj dalej.. To jak rzut kostką. W końcu trafisz swoją szóstkę. Dasz radę

[Michał72]

Witaj na forum.
Każdy z nas na różne problemy, mniejszcze czy większe.
MY (ludzie z depresją lub innymi problemami) jesteśmy zdecydowanie bardziej wrażliwi na zło które w koło nas otacza, na znieczulice której wszędzie pełno, na problemy innych itd.
Już niejednokrotnie zastanawialismy się kto jest "normalny", My czy Oni.
Jedno wiem napewno. Wrażliwość, czułość, wsparcie i wiele innych jakie tu doświadczyłem jest dla mnie bezcenne.
Wierzę, że i Tobie będzie to dane.
Wybierz się do lekarza, porozmawiaj z nim, zastanowcie się wspólnie czy terapia a może na początek farmakologia.
Napewno Ci to pomoże.
Pozdrawiam

[Sukces]

Normalność to każde wariactwo, które zostaje uznane za normę. Czy to jest normalne ?