[ściana]

kilka lat temu zaczęłam chorować na depresję. zaczęło się właściwie od głupstwa- po prostu zawsze byłam bardzo wrażliwa. moja rodzina nie zdawała sobie sprawy z problemu i ignorowała wszystkie sygnały, podczas gdy ze mną było coraz gorzej. miałam w tym czasie kilka prób samobójczych i różnych dziwnych zachowań. przez to straciłam kilka lat szkoły i tych kilku znajomych, których posiadałam. w tym czasie moja mama zaczęła dostrzegać problem i chodzić ze mną po różnych lekarzach (również prywatnie). po którejś próbie samobójczej, poszłyśmy do poradni, w której pani psycholog nie przyjrzawszy mi się pomyliła moją płeć, a następnie odesłała do nikąd. jedni lekarze twierdzili, że rzeczywiście mam jakieś problemy, inni, że to całkiem normalne w tym wieku. w końcu dostałam leki od jednej życzliwej lekarki (chociaż co do jej kompetencji mam drobne wątpliwości). depresja przeszła, ale został strach przed wychodzeniem z domu. męczyłam się z tym kolejny rok, zakończony wizytą w szpitalu, po której dostałam kolejne leki (choć w rozmowie z moimi rodzicami lekarze powiedzieli, że nie mam żadnych problemów). leki pomogły, choć przez nie na mojej głowie pojawiła się nieduża łysinka. nikt, z kim o tym rozmawiałam, tego nie rozumie, ale to było naprawdę świetne uczucie - po prostu wyjść z domu, bez żadnych nerwów, bez specjalnego myślenia o tym. czysta automatyka. dostałam zalecenia chodzenia na terapię. odwiedziłam po tym kilku psychologów, żaden nie wnosił nic nowego, właściwie rozmowy nie miały żadnego sensu. w tym czasie czułam się naprawdę genialnie. minął rok i teraz dosłownie miesiąc temu zaczęłam się gorzej czuć. z dnia na dzień coraz gorzej. teraz jestem w najgorszej kondycji psychicznej od naprawdę długiego czasu. meczy mnie to wszystko, bo o ile wiem, że mogę poczuć się lepiej, w innych dziedzinach mojego życia nadal panuje bałagan, który nie wiem jak ogarnąć. do tej pory nie znalazłam lekarza, który chciałby mnie zrozumieć i mi pomóc. ja wiem skąd się wzięły moje problemy, wiem co chciałabym zmienić - nie wiem tylko jak. ciężko utrzymać dobry nastrój, kiedy wszystko w okół jest prawie tak jak było, z kilkoma zmianami na gorsze.

P.S. próbowałam zmieniać coś sama wiele razy