Użytkownik anche dnia 07 grudzień 2011 - 00:32 napisał
powiem Ci tak- większość zależy od podłoża.
nie oszukujmy się, większość depresji wynika mimo wszystko z zaburzenia równowagi biochemicznej. można powiedzieć, że leki to pójście na łatwiznę, ale jednak potrafią pomóc i nieważne czy chodzi tu o efekt placebo czy pomagają naprawdę. coś jednak robią. czasem trzeba przejść przez 4 rodzaje leków zanim zaczną działać jak np. było w moim przypadku, ale jednak udaje się.
inaczej też sądzę o leczeniu farmakologicznym wypowiada się osoba której jeszcze odpowiedniej kombinacji nie udało się uzyskać, a inaczej osoba która wie jak dużo leki mogą zdziałać.
elektrowstrząsy mogą wydawać się za przeproszeniem porypane, ale ich skuteczność jest zaskakująco dobra, a wraz ze wzrostem techniki stają się coraz mniej, że tak powiem 'przykre'. czy skusiłabym się na nie? pewnie nie, ale jednak oczytałam się trochę na temat ich działania i myślę, że gdy wszystkie inne metody zawodzą jest to całkiem sensowne wyjście.
wiedza nie zawsze idzie w parze z doświadczeniem to odnośnie, że inaczej wypowiada się osoba, co uzyskała lub nie uzyskała odpowiednią kombinację... nie trzeba być chorym na serce by być kardiologiem, nie trzeba brać leków psychotropowych by móc mieć i wyrażać na ich temat opinię... znam ludzi i znałem, którym leki mało, że nie pomogły to jeszcze zaszkodziły, kontakt z nimi był utrudniony a ich emocje całkowicie zagłuszone przez leki. Jeżeli chodzi o psychoterapię, to nie wiem czy we wszystkich przypadkach i przez wszystkich, ale zalecane jest by podczas terapii nie zażywać leków, bo jaki sens ma rozmowa z osobą, której naturalne odruchy, zachowania zostały sztucznie, chemicznie zmienione? Pisząc, że 4 rodzaje leków musiałaś stosować by jakieś zadziały potwierdzasz tylko co ja napisałem w swoich "obawach" - o zgrozo, czyli byłaś królikiem doświadczalnym, lekarze nie mieli pojęcia co Ci jest i jakie medykamenty mają zastosować by Ci pomóc...
. Czy naprawdę sądzisz, że to było całkiem obojętne dla Twojego zdrowia... ?
"Elektrowstrząsy traktowane są jako ostateczna forma walki z chorobą i zalecane są dopiero wtedy, kiedy inne metody zawiodą." - lol fajnie, akurat o tym wiedziałem już wcześniej. Czyli jak nic nie działa innego to co nam szkodzi spróbować tego, a nóż coś w główce się poprzestawia. Przychodzi mi do głowy taka metafora, jak kiedyś przestawał mi działać magnetofon (coś nie stykało w środku) to wziąłem i nim mocno potrząsnąłem lub puknąłem w niego ręką - pomagało, ale na krótko i z czasem wiele innych rzeczy się w nim rozleciało z powodu moich działań. Owszem znalazłem w internecie (w tej chwili takie tylko źródło wiedzy jest mi dostępne) sporo pochwalnych hymnów na temat elektrowstrząsów zapewne od tych co sami je wykonują, są opłacani by tak mówić itp. Znalazłem i takie co przestrzegają i w dalszym ciągu straszą elektrowstrząsami, znalazłem i takie chyba najbardziej obiektywne:
"Czy elektrowstrząsy są bezpieczne?
Jest to znacznie bardziej bezpieczny zabieg, niż był jeszcze kilkadziesiąt lat temu. Niestety, mimo dopracowania metody nie można powiedzieć że jest w 100% bezpieczny, istnieje bowiem - choć naprawdę nieznaczne - ryzyko powikłań. Najczęściej mają one formę zaburzeń pamięci wstecznej. W ekstremalnych przypadkach dojść może do pełnej amnezji wstecznej. Mogą wystąpić również czasowe majaczenia i stany katatoniczne.
Możliwość precyzyjnego umieszczenia elektrod powodują, że powikłania sprzed kilkudziesięciu lat, polegające na przypadkowym zniszczeniu dowolnego ośrodka w mózgu, już się nie zdarzają.
Ze względu na ryzyko, pacjent musi wyrazić zgodę na zastosowanie zabiegu. Wyjątkiem są sytuacje, w których istnieje zagrożenie życia pacjenta."
Dziękuję postoję
Użytkownik doriangray edytował ten post 07 grudzień 2011 - 01:31
"Człowiek ma prawo patrzeć na drugiego z góry tylko wówczas, kiedy chce mu pomóc, aby się podniósł" Gabriel García Márquez
Pomoc
), tego akurat w leczeniu depresji raczej nie stosowało się, ale elektrowstrząsy już tak (podobno popularność tych zabiegów z powrotem powraca 
) . Czy takie drastyczne działania i operacje na mózgu nie są dowodem na to, że leczenie farmakologiczne jest mało skuteczne... Kolejne sprawa to uzależnienia od leków i to od leków psychotropowych, które z reguły nawet te nowej generacji silnie uzależniają. Zresztą nie do końca mam zaufanie nawet do lekarzy, przemysł farmaceutyczny to dzika dżungla i w tym lesie znajdują się i lekarz jako ostatnie ogniwo łączące ten przemysł z pacjentem... Być może wynika to też z mojej natury, że wszystko sam muszę dotknąć i wszystko sprawdzić, mam ograniczone zaufanie do ludzi, mediów itd... 
Ciekawy jestem Waszych opinii bo sam stoję przed alternatywą przyjmowania leków i być może z Waszej wiedzy i sądów będę mógł skorzystać... Zapraszam do dyskusji.
