[Nic]

"Dzień dobry" od jakiegoś czasu brzmi mi dość głupio i nieadekwatnie ale nie jest to mój pierwszy ani ostatni kompromis w dniu dzisiejszym, pozwólcie więc, że się się z Wami przywitam tą frazą
Jestem tu nowy więc wybaczcie mi wszystkie gafy, niezręczności itd. których się mogę na początku mimowolnie dopuścić.

Pozwólcie że się przedstawię z grubsza:
46 lat, płeć męska, zainteresowania - miałem kiedyś, długofalowe cele życiowe - brak (jeśli nie liczyć udziału w obiegu materii we wszechświecie)
Generalnie, mam mnóstwo pytań i żadnych odpowiedzi, poczucie humoru wyłącznie czarnego. Bliskie mi są sztuki plastyczne i w ogóle niewerbalne formy komunikacji międzyludzkiej... bo skoro już brak słów

Tyle na razie.

Pozdrawiam wszystkich ciepło i mam nadzieje że się tu jakoś uda... zadomowić?

[Rebeliant]

Witaj na forum, czuj się swobodnie
Pozdrawiam

[Zaklęta w marmur]

Witaj Panie Ktosiu:)Bardzo fajny pierwszy post,taki niedopowiedziany po troszę,czyli Twój ulubiony-pozawerbalny poniekąd;)Dobry czarny humor nie jest zły ; ) A co tworzysz?Malujesz?Pasja czy forma "terapii zajęciowej"?Jak na moje oko to mozesz się czuć przyjęty w dom;)Zadomowić musisz się sam już,wedle woli swej;)

[matrix]

Witaj ..Przyniosłam ,żeby Ci wygodnie było ...

[doriangray]

Użytkownik Nic dnia 30 listopad 2011 - 13:19 napisał

"Dzień dobry" od jakiegoś czasu brzmi mi dość głupio i nieadekwatnie ale nie jest to mój pierwszy ani ostatni kompromis w dniu dzisiejszym, pozwólcie więc, że się się z Wami przywitam tą frazą
Jestem tu nowy więc wybaczcie mi wszystkie gafy, niezręczności itd. których się mogę na początku mimowolnie dopuścić.

Pozwólcie że się przedstawię z grubsza:
46 lat, płeć męska, zainteresowania - miałem kiedyś, długofalowe cele życiowe - brak (jeśli nie liczyć udziału w obiegu materii we wszechświecie)
Generalnie, mam mnóstwo pytań i żadnych odpowiedzi, poczucie humoru wyłącznie czarnego. Bliskie mi są sztuki plastyczne i w ogóle niewerbalne formy komunikacji międzyludzkiej... bo skoro już brak słów

Tyle na razie.

Pozdrawiam wszystkich ciepło i mam nadzieje że się tu jakoś uda... zadomowić?

Witam serdecznie i życzę skutecznego zadomowienia się
PS. Z chęcią bym pożyczył tego wygodnego fotela, który ofiarowała Ci matrix (niestety nikt tak o mojej jak o Twojej wygodzie nie pomyślał, ) jak nie będziesz chwilowo potrzebował . Pozdrawiam

[Nic]

Dziękuję wszystkim. Nie spodziewałem się tak miłego przyjęcia To podnosi na duchu.

Zaklęta... dziękuję, bo czasem dosłowność zubaża komunikat... tak mi się zdaje. Zajmuje się grafiką ilustracyjną, nic specjalnie wzniosłego ale lubię (lubiłem?) to

matrix... dziękuję fotel wygląda tak kusząco, że aż się nie chce wychodzić z depresji

doriangray... jeśli słusznie podejrzewam, że wszystko co złe zostało ulokowane w portrecie, to chyba mogę się z Tobą bezpiecznie podzielić bez obaw że mnie wyrugujesz podstepem. Zresztą ja, w chwilach nerwowej ekstazy , i tak głównie chodzę w tę i nazad.

[doriangray]

Użytkownik Nic dnia 01 grudzień 2011 - 10:41 napisał

Dziękuję wszystkim. Nie spodziewałem się tak miłego przyjęcia To podnosi na duchu.

Zaklęta... dziękuję, bo czasem dosłowność zubaża komunikat... tak mi się zdaje. Zajmuje się grafiką ilustracyjną, nic specjalnie wzniosłego ale lubię (lubiłem?) to

matrix... dziękuję fotel wygląda tak kusząco, że aż się nie chce wychodzić z depresji

doriangray... jeśli słusznie podejrzewam, że wszystko co złe zostało ulokowane w portrecie, to chyba mogę się z Tobą bezpiecznie podzielić bez obaw że mnie wyrugujesz podstepem. Zresztą ja, w chwilach nerwowej ekstazy , i tak głównie chodzę w tę i nazad.

mam już swoje mebelki, aż w nadmiarze, ale dziękuję za chęć pomocy , co do chodzenia to mam to samo, przynajmniej się człowiek rusza i spala jakieś kalorie jak siedzi w domu .

[Nuria Monfort]

Witaj

Jakoś szczególnie ostatnio reaguję na nicki nowych forumowiczów.
Twój mnie... zabolał, szczególnie po przeczytaniu Twoich słów.
Bo poczułam, że to Bardzo Ktoś się tu pojawił, a nie Nic...

Mam dla Ciebie wiersz Marii Pawlikowskiej- Jasnorzewskiej "Smutny ktoś i biedny nikt" w muzycznym
opracowaniu i wykonaniu Czesława Niemena. Tak mi się skojarzył...



Pozdrawiam Cię serdecznie!

[Nic]

Użytkownik Nuria Monfort dnia 01 grudzień 2011 - 13:32 napisał

Witaj

Jakoś szczególnie ostatnio reaguję na nicki nowych forumowiczów.
Twój mnie... zabolał, szczególnie po przeczytaniu Twoich słów.
Bo poczułam, że to Bardzo Ktoś się tu pojawił, a nie Nic...

Nuria,

dziękuję, potrafisz podnieść na duchu. To bardzo miłe co napisałaś...

"Nic" bierze się chyba stąd, że w moim obecnym stanie samoudręczanie się przynosi pewna ulgę - poważnie! a bycie "Kimś" wydaje się cholernie męczące... i zobowiązujące.

Dziękuję także za Niemena

Odwdzięczę się wierszem "Ta nasza młodość" Śliwiaka w wykonaniu, które kładło mnie zawsze na kolana może się spodoba:

[Michał72]

Witaj "płęć męska"
Nic, Nikt, też się kiedyś tak czułem.
Ale dzięki takim osobą jak Nuria, Gofusek, Kopciuszek, Zabka, Zuzia, Molenka, Ludzik i wielu innym jestem teraz "Kimś"
To wspaniali ludzie, moi przyjaciele, których bardzo kocham.
Dali mi wiarę w lepsze jutro, które nadeszło
Jestem z Tobą

[Nuria Monfort]

Cytat

Nuria,

dziękuję, potrafisz podnieść na duchu. To bardzo miłe co napisałaś...

"Nic" bierze się chyba stąd, że w moim obecnym stanie samoudręczanie się przynosi pewna ulgę - poważnie! a bycie "Kimś" wydaje się cholernie męczące... i zobowiązujące.

Dziękuję także za Niemena

Odwdzięczę się wierszem "Ta nasza młodość" Śliwiaka w wykonaniu, które kładło mnie zawsze na kolana może się spodoba:

No, cóż, muszę przyznać..., że ma to sens...To bycie "Kimś" skojarzyło mi się z presją, którą kiedyś bardzo silnie odczuwałam
a i teraz jeszcze się borykam... Bardzo męczące i bardzo zobowiązujące. Ale "Nic"?... Żeby tak udało się być po prostu sobą, zgadzać się na siebie takiego, jakim się jest... Mnie samoudręczanie osłabia, pogrąża. Kiedy źle o
sobie myślę, nie mam siły do działania, rezygnuję... Dopiero gdy ułożę sobie w głowie, że nie jest ze mną tak całkiem źle, zaczynam iść, podejmuję wysiłek...

Pozdrawiam Cię i dziękuję za Śliwiaka Wykonanie nie do przebicia!

Użytkownik Nuria Monfort edytował ten post 01 grudzień 2011 - 21:15

[doriangray]

Użytkownik Nuria Monfort dnia 01 grudzień 2011 - 21:13 napisał

No, cóż, muszę przyznać..., że ma to sens...To bycie "Kimś" skojarzyło mi się z presją, którą kiedyś bardzo silnie odczuwałam
a i teraz jeszcze się borykam... Bardzo męczące i bardzo zobowiązujące. Ale "Nic"?... Żeby tak udało się być po prostu sobą, zgadzać się na siebie takiego, jakim się jest... Mnie samoudręczanie osłabia, pogrąża. Kiedy źle o
sobie myślę, nie mam siły do działania, rezygnuję... Dopiero gdy ułożę sobie w głowie, że nie jest ze mną tak całkiem źle, zaczynam iść, podejmuję wysiłek...

Pozdrawiam Cię i dziękuję za Śliwiaka Wykonanie nie do przebicia!

śliwiaka , czy to nie jakaś nalewka... ja też chcę !!!

[Nuria Monfort]

Cytat

śliwiaka , czy to nie jakaś nalewka... ja też chcę !!!

Żeby z tak zacnego poety się naigrawać... Toż to skandal!

Ps. Głodnemu, ups.. spragnionemu... nalewka na myśli

Ps.2. Wybacz, Nic ( A raczej Ktoś), że tak nie na temat, ale Dorian to prawie mój brat- bliźniak (dowiedziałam się dzisiaj... )

Użytkownik Nuria Monfort edytował ten post 01 grudzień 2011 - 21:55

[molenka]

Użytkownik Nic dnia 01 grudzień 2011 - 14:57 napisał

"Nic" bierze się chyba stąd, że w moim obecnym stanie samoudręczanie się przynosi pewna ulgę - poważnie! a bycie "Kimś" wydaje się cholernie męczące... i zobowiązujące.

Cześć
"ktoś" brzmi faktycznie podejrzanie

tak mi przyszło do głowy, że "nic" może być swego rodzaju manifestem:

nic mnie nie dotknie
nic mnie nie zniszczy
nic mnie nie zabije...

podniosę się i będę

takie moje poranne myśli do Ciebie przynoszę
na powitanie

[Nic]

Michał72 Dziękuję i pozdrawiam. W ogóle czuję się powalony ciepłym przyjęciem przez Was wszystkich. Już samo to poprawia mi nastrój

Nuria chwilami wydaje mi się, że ideałem jest być jak Ogrodnik z "Wystarczy być"... i na koniec nonszalancko odejść ścieżką po wodzie

doriangray, Nuria <rodzeństwo niemalbliźniacze> można to chyba pogodzić racząc się Śliwiakiem i butelką śliwowicy na przemian, byle tylko otworów inkluzyjnych nie pomylić.
Sanctus Spiritus Poeticus. Dobry skandal nie jest zły.

molenka "Nic" ma też jeszcze jedną istotną moim zdaniem zaletę. W ogóle nie ciąży A serio... bardzo dziękuję

[lazarus]

Ja również serdecznie witam

[Robot]

Dzień dobry

Użytkownik Nic dnia 30 listopad 2011 - 13:19 napisał

46 lat, płeć męska, zainteresowania - miałem kiedyś, długofalowe cele życiowe - brak (jeśli nie liczyć udziału w obiegu materii we wszechświecie)
Generalnie, mam mnóstwo pytań i żadnych odpowiedzi, poczucie humoru wyłącznie czarnego. Bliskie mi są sztuki plastyczne i w ogóle niewerbalne formy komunikacji międzyludzkiej... bo skoro już brak słów

Bardzo fajnie to ująłeś. Ciekaw jestem jakie masz pytania, na które nie znalazłeś odpowiedzi.

Użytkownik Nic dnia 30 listopad 2011 - 13:19 napisał

Jestem tu nowy więc wybaczcie mi wszystkie gafy, niezręczności itd. których się mogę na początku mimowolnie dopuścić.

W tym zdaniu wyszedł już chyba pierwszy, duży problem. Masz poczucie, że musisz przepraszać za błędy, czyli tak choćbyś myślał, że błąd to coś za co powinieneś zostać ukarany, a nie, że popełnianie błędów to stały element życia. Mało tego, przepraszasz za to już zanim w ogóle coś zrobisz. Twój post też wskazuje na to, że chciałbyś być perfekcyjny.

[Nic]

Użytkownik Robot dnia 02 grudzień 2011 - 15:10 napisał

Dzień dobry


Bardzo fajnie to ująłeś. Ciekaw jestem jakie masz pytania, na które nie znalazłeś odpowiedzi.


W tym zdaniu wyszedł już chyba pierwszy, duży problem. Masz poczucie, że musisz przepraszać za błędy, czyli tak choćbyś myślał, że błąd to coś za co powinieneś zostać ukarany, a nie, że popełnianie błędów to stały element życia. Mało tego, przepraszasz za to już zanim w ogóle coś zrobisz. Twój post też wskazuje na to, że chciałbyś być perfekcyjny.

:)Witam
Wielkie dzięki Ciekawe i chyba trafne obserwacje.

To ja może zacznę, tradycyjnie... od końca.

Perfekcyjny? Wcale bym nie chciał. To się dzieje mimochodem, mam to po prostu wbudowane i zgaduję, że to reakcja na jakiś supeł, który się zawiązał w mojej głowie i ma zwiazek z potężnym brakiem przekonania o własnej wartości. Nie Ty pierwszy mi to mówisz, więc pewnie jest to prawda. Zdaję sobie sprawę z tego, że to może unieszczęśliwiać skoro nie masz nic doskonałego na tym łez padole . Sęk w tym, że ta świadomość niczego specjalnie nie zmienia w moim zachowaniu. Przeszkodą jest także i to, że ta cecha dość często przydaje się w praktyce, jeśli z niej zrezygnuję to zrezygnuje też z "profitów" jakie przynosi, bo sporo rzeczy, które są dla mnie wartością (w moim pojęciu oczywiście). Takie ot błędne koło.

Pytań masę, od podstawowych egzystencjalnych dotyczących sensu istnienia (bo po cholerę ja przepycham te swoje zwłoki przez kolejne bure dni jak jakiś Syzyf, skoro Boga nie ma a dusza to atom?) po zwykłe życiowe dotyczące zaufania do ludzi w ogóle, a do niektórych ważnych dla mnie osób w szczególności (temat na Szekspirowski dramat, tylko że ja nie jestem Szekspirem)

Co do przepraszania - no sam widzisz, że nawet to przywitanie napisałem tak, że znalazłeś w nim kilka przyczynków psychoterapeutycznych

A poważniej - no taka naduprzejmość wynikająca z ...? Czegoś tam.

[Nuria Monfort]

Cytat

Nuria chwilami wydaje mi się, że ideałem jest być jak Ogrodnik z "Wystarczy być"... i na koniec nonszalancko odejść ścieżką po wodzie

doriangray, Nuria <rodzeństwo niemalbliźniacze> można to chyba pogodzić racząc się Śliwiakiem i butelką śliwowicy na przemian, byle tylko otworów inkluzyjnych nie pomylić.
Sanctus Spiritus Poeticus. Dobry skandal nie jest zły.

Być jak ten Ogrodnik, to w sumie dać się biernie nieść okolicznościom... Nie wydaje mi się to możliwe dla perfekcjonisty

A w sprawie Śliwiaka i śliwowicy zgadzam się, aczkolwiek na trunkach za bardzo się nie wyznaję i jednak zdecydowanie wolę raczyć się poezją

Zostawię wiersz i pozdrowienia


Stanisław Grochowiak
Ikar

Julianowi Przybosiowi

I pomyśleć:
Ilu tu słów by znowu trzeba,
By zapach szumiał w porcelanowych nozdrzach.
By język niegdyś wilgotny przestał być rzeźbą w soli,
Oczy dwojgiem różowych świateł,
Co zdobią,
Nie widzą...

Co nas bowiem przeklina? (Przeklina znaczy: oddala,
Bezradnych jak na lodowisku tańczące koszule...)
Ta prawda, co jest ciemna, lecz ziarnista jak stal,
Czy skrzydła
Z ptasich pęcherzy, rozpiętych na promykach?

Oto Ikar wzlatuje. Kobieta nad balią zanurza ręce.
Oto Ikar upada. Kobieta nad balią napręża kark.
Oto Ikar wzlatuje. Kobieta czuje kręgosłup jak łunę.
Oto Ikar upada. W kobiecie jest ból i spoczynek.

Jej śpiew jest ochrypły, twarz kobiety jak pole
Usiane chrustem gonitwy, ptasich tropów zakosów,
Tu zbliż się z pędzelkiem do jaskółczenia brwi,
Tu proszę, spróbuj ptaszka uwiesić na promieniu...

Piękno? Podobno w napowietrznych pokojach,
Ależ jaka chmura udźwignie nam balię,
Ależ w imię piękna wykląć rzeczy ciężkie,
Stół do odpoczynku łokci krzesło do straży przy chorym!

Brueghel malował wołu ten był w pierwszym planie,
Wykląć Brueghla, bo w drugim dopiero Ikar jak mucha
Wzbijał się?
Spadał?
Omiatał nieboskłon
Cukrzaną chmurką na lepkim patyku!

[Nic]

Użytkownik Nuria Monfort dnia 03 grudzień 2011 - 18:53 napisał

Być jak ten Ogrodnik, to w sumie dać się biernie nieść okolicznościom... Nie wydaje mi się to możliwe dla perfekcjonisty

Dziękuję za Grochowiaka lubię go bardzo.

Co do ogrodnika... dla mnie brzmi to bardzo kusząco, takie zrzeczenie się odpowiedzialności... takie taoistyczne wu wei... pozwolić rzeczom się dziać. To mi przywodzi na myśl zdanie gdzieś przeczytane nie pamiętam u kogo.

"Kto ufa swojemu losowi, nie zadrży od niepowodzeń choćby wszystko stracił"

Ponoć trzeba marzyc o rzeczach niemożliwych

Za mną chodzi ostatnio ten wiersz:

Tak mało

Tak mało powiedziałem.
Krótkie dni.
Krótkie dni,
Krótkie noce,
Krótkie lata.
Tak mało powiedziałem,
Nie zdążyłem.
Serce moje zmęczyło się
Zachwytem,
Rozpaczą,
Gorliwością,
Nadzieją.
Paszcza lewiatana
Zamykała się na mnie.
Nagi leżałem na brzegach
Bezludnych wysp.
Porwał mnie w otchłań ze sobą
Biały wieloryb świata.
I teraz nie wiem
Co było prawdziwe.




Czesław Miłosz