[Kasiczkaaaa]

Okaleczam się, ponieważ przynosi mi to ulgę, kiedy ból psychiczny jest nie do wytrzymania. To dla mnie wspaniałe uczucie, poczuć ostrze żyletki na skórze i zobaczyć swoją krew. Uwielbiam to.

[enemy]

Mam na ciele sporo ran po żyletkach, sprzed kilku miesięcy. Traktuje je jak wspomnienia. Każda blizna przypomina mi pewne wydarzenie.
Teraz przychodzi mi to znacznie ciężej. Chcę to zobaczyć, krew, otwierającą się skórę. Ale czegoś się boje. Nie boję się bólu, no bo przecież go nie czuję, nie boję się, że ktoś je zauważy bo potrafię dobrze je maskować.
Pojawiła się we mnie jakaś autoblokada którą chcę zniszczyć.
Nawet tego porządnie nie potrafię zrobić.

[anche]

Użytkownik Nuteczka dnia 12 styczeń 2012 - 15:25 napisał

Czy ktoś odczuwał kiedyś chęć okaleczenie samego siebie i miał uczucie że przyniesie mu to ulgę?

taa, na początku chyba działało skoro to praktykowałam. teraz nic to już nie zmienia poza przybywaniem blizn więc raczej się za to nie biorę. utrudnia też życie wiele lat później.
wolę już inne autodestrukcyjne metody które niekoniecznie wiążą się ściśle z bólem, co i tak jest tylko kolejnymi krokami do uwolnienia się od autodestrukcji.
choć niewątpliwie autodestrukcja wciąga. okaleczanie, jedzenie, seks, palenie, narkotyki, alkohol, przemoc, adrenalina...trochę tego jest, a na pewno jeszcze by się coś znalazło.

[Nuteczka]

Dziwne, że ból wiążę sie z jakimś uwolnieniem od problemów i rozterek...
Nie rozumiem siebie i swoich zachowań. Do niedawna nie odczuwałam nic podobnego...

[Nic]

Użytkownik Nuteczka dnia 12 styczeń 2012 - 15:25 napisał

Czy ktoś odczuwał kiedyś chęć okaleczenie samego siebie i miał uczucie że przyniesie mu to ulgę?

Ja owszem. gasiłem sobie papierosy na wierzchu lewej dłoni. Zawsze działo się to w chwilach potężnego napięcia, kiedy wydawało mi się że już dłużej nie wytrzymam, kiedy marzyłem o tym, żeby wyleźć ze skóry, strząsnąć z siebie tę szpetnie uciułana egzystencję i stanąć obok, wolny od siebie. To zwykle pomagało. Uspokajałem się na kilka godzin. Niestety zostają po tym blizny, zwłaszcza kiedy wielokrotnie kaleczy się to samo miejsce. Przypuszczam że są lepsze metody radzenia sobie z napięciem... ja jednak nie znoszę terapeutów. To głupie oczywiście ale tak już jest.

[mad_world]

Ja się wykańczam powoli...

[XAW]

Użytkownik mad_world dnia 23 styczeń 2012 - 19:12 napisał

Ja się wykańczam powoli...

Madziu dasz rade <wspiera>

--

Ja jakos tak podobnie do tych co tu pisali wyzej

[mad_world]

Nie czuję bym dała radę.

[lady_sadness]

Madzia dajesz, ja natomiast nie mogąc się pociąć znowu wariuję..... ehhh

[przekora]

Dlaczego? Kara. Za to jaka jestem i co mnie spotkało. Kara za to co tak naprawdę nie było moją winą. Dopiero teraz to widzę.

[Critical]

Moja noga wygląda dziś paskudnie. Zamiana bólu psychicznego na fizyczny i uczucie ulgi, wewnętrzny spokój...

[suffer]

Najgorsze jest kiedy nawet ból i ta ulga znikają.
Kiedy nawet robiąc sobie krzywde, to już nic nie daje.
Bo sie nic nie czuje.
Bo sie przyzwyczaiło do tego.
Moje ręce aktualnie też wyglądają paskudnie...
Boje sie że znowu ktoś zobaczy, że w szkole będę się znów śmiać...
Najlepiej zamknęłabym sie w domu, żeby nikt mnie nie oglądał, żeby nikt nie widział, żebym mogła zostać sama...
Tak, blizny można traktować jako wspomnienia, albo nawet blizny po ciężkiej walce.
Eh...
Przestałam już czuć.
Nawet teraz kiedy sie tne, robie to automatycznie...
Chwila spokoju, spływająca krew, otwierajaca się skóra...
Nic nowego.
Co wieczór to samo.

[toy_]

<brak mi tchu nawet jak tylko to czytam>

[toy_]

czytałam sporą część wątku... a własnie na spacerze musiałam wejsc do apteki po plastery bo syn sie tak pogryzł
wszystko razem kocie, wiesz

[matrix]

ja tez tu zajrzałam ..i mnie zmroziło....

[wyobcowana]

samookaleczenie to swietny sposob odwrocenia uwagi od emocji

jak mam sytuacje ze nie wytrzymuje sama ze soba, nie pomaga alkohol albo inne uzywki, zlosc, niechec, obrzydzenie do siebie tak silne ze napiety masz kazdy miesien w ciele, uczucia ktore cie rozsadzaja, i nie mozesz w zaden inny sposob ich zagluszyc, kaza ci bezglosnie krzyczec, plakac, zaciskac piesci w bezsilnej zlosci i wtedy tylko sprawienie sobie bolu moze odwrocic uwage od tych nachalnych mysli, a wiec myslisz co bedzie odpowiednie, cos ostrego, jestem malo odporna na bol, mysle ze to plus, mam niewielkie tylko blizny, i przyciskasz, zaczyna bolec, skupiasz sie na tym czy dasz rade docisnac mocniej, pelna koncentacja, obserwacja jak skora sie rozchodzi i wypelnia krwia, skaleczenie pulsuje albo szczypie, zamiast bolu psychicznego czujesz fizyczny, a daje to ogromna ulge

[july04]

Użytkownik wyobcowana dnia 18 marzec 2012 - 20:53 napisał

samookaleczenie to swietny sposob odwrocenia uwagi od emocji

Ja myślę, że nie ma sensu w ogóle rozważać "dlaczego?". Tylko tego nie robić- miałem ochotę zrobić sobie coś okrutnego, ale zadzwoniłem od razu do brata- mój brat to człowiek, który nie jedno w życiu widział (na serio!) i przestraszył się o mnie. po czym zwyczajnie opip...ył. Zebym pomyślał o nim, o swojej matce, o chrześniaczce. To poskutkowało, pomyślałem sobie jak oni mogę cierpieć widząc mnie, albo jak ja bym się czuł widząc ich pokaleczonych.
Nie chcę zadawać nikomu bólu- już i tak poraniłem wiele osób.

To dobra metoda- tak myślę, aby pomyśleć, czy aż tak bardzo nienawidzę siebie, że chcę aby inni przeze mnie cierpieli?