[l&c]

naszło mnie dziś na porządkowanie moich prac, wiec trochę wklejam...

Załączone pliki

•  i skonczone.jpg (364,42 KB)
  Ilość pobrań: 51
•  LEW.JPG (261,5 KB)
  Ilość pobrań: 53

[nika g]

Użytkownik l&c dnia 23 kwiecień 2011 - 18:44 napisał

literkowiec jej o mojej babci, która umarła gdy byłam mała dziewczynką, ale do której czasem piszę listy:)

Tak ,bardzo nostalgiczny -w mym odczuciu

Zapewne będę tu zaglądać.

[l&c]

chcę już w góry...

Załączone pliki

•  gory.jpg (276,44 KB)
  Ilość pobrań: 25

[nika g]

będą kolejne?

[mad_world]

To jest piękne co tworzysz. Gratuluję.

[tvangeste]

popieram - jesteś niesamowita!!

ostatnio się zastanawiam, czy da się coś zrobić pożytecznego ze smutkiem w środku, jakoś go wykorzystać. są ludzie, którzy mają jakiś talent i te swoje depresje i doły wykorzystują w sztuce. tylko pozazdrościć tej odrobiny farta w nieszczęściu.
Ty jesteś tego przykładem.

dziołcha - rysuj

[Nic]

Użytkownik l&c dnia 28 luty 2011 - 23:24 napisał

może to coś znaczy co rysuję? może ktoś to wie? mnie tak ręka sama chodzi, robią się dziwne rzeczy same, może coś znaczą..wyję, nie mam siły skończyć tej serii, bez sensu...

Witaj, rysunki są bardzo dobre, ciekawa, lekko niesforna kreska, kompozycyjnie też jest ok. To, że nie możesz skończyć... nie wiem, nie znam Cię ale wiem, że sam kiedy zjeżdżam do dołka nie jestem w stanie nawet zacząć nie mówiąc już o skończeniu czegokolwiek. Moim zdaniem w stanach prawdziwie depresyjnych działanie o charakterze twórczym jest niemal niemożliwe. Czego się nie dotknąć obraca się w... no sama wiesz. Na pocieszenie można oczywiście powiedzieć sobie, że to czysto subiektywne odczucie tylko co z tego skoro nie da się z siebie wyjść. Sorry, bo przymarudzam.

Naprawdę świetne są te rysunki. To jest coś czego można się uchwycić i wygramolić się na wierzch jak ten niemiecki baron co się sam za włosy z bagna wyciągnął i nazywał się.... nie, nie Alzheimer

Pozdrawiam

[Nic]

Użytkownik tvangeste dnia 20 lipiec 2011 - 19:46 napisał

popieram - jesteś niesamowita!!

ostatnio się zastanawiam, czy da się coś zrobić pożytecznego ze smutkiem w środku, jakoś go wykorzystać. są ludzie, którzy mają jakiś talent i te swoje depresje i doły wykorzystują w sztuce. tylko pozazdrościć tej odrobiny farta w nieszczęściu.

No właśnie, to jest pytanie które mnie nęka ostatnio. Czy na dnie głębokich stanów depresyjnych twórczość jakakolwiek jest w ogóle możliwa? Czy są wśród Was twórcy mający takie doświadczenia? Czy komuś się to udało? Jak?

A może to powinien osobny topic być. Jeśli tak przep[raszam i proszę o wyrozumiałość. Jestem tu dziś pierwszy raz

[l&c]

dziękuję za wszystkie miłe słowa, nie było mnie tu od miesięcy, bo tak jeżdżę góra- dół. a właściwie chyba wychodzę na prostą. skoro wychodzę na prostą powinnam się tu zjawiać i pomagać osobom, ktre nie wychodzą na prostą, ale jakoś mi to nie wychodzi. jak jestem w lepszej formie brzmię fałszywie w stosunku do tych, którzy akurat są w gorszej i sama to czuję.chyba jednak pomaganie wymaga specjalnego talentu. Tym niemniej-rysuję.
odpowiedź dla nic: tak, właściwie wydaje mi się, że większość najlepszych dzieł powstała kiedy ich twórcy turlali się na krawędzi totalnej katastrofy.