[nika g]

Łatwiej zjawą być niż bosmanem,zatem Pani Nurio,czapki z głów i zapytanie,jaką funkcyję na podniebnym statku obejmą sobie nasi towarzysze,którzy zaszczytem nas obdarowali,zechciawszy do drużyny przystąpić,zacne grono poszerzywszy tym samym.

Użytkownik nika g edytował ten post 31 styczeń 2012 - 08:02

[bluesman]

Marzy mi się aby kapitańską posługę w godne ręce przekazać, samemu zaś kontemplacyji piekna brzydoty się oddać za kierownicą odrapanej syrenki.

[Nuria Monfort]

I miałbyś Waćpan sumienie tak nas osierocić (?), toć syrenką w przestworza wyruszyć rady nie damy; już Ty ją lepiej zapakuj na pokład Fellulissesa, ale funkcyji się nie zrzekaj, jeno wskaż nam właściwy kierunek...

[bluesman]

Każdy powinien kapitańskiego losu posmakować, jeśli zaś o kierunek chodzi, to czyż nie po to nasz statek podrywamy aby bez celu się błąkać wolności przestworzy zażywając?

[Nuria Monfort]

Celem sama wyprawa być może- to prawda, Waćpanie; zapomnijmy więc może o przyjętych na się funkcyjach i spróbujmy na nowo cieszyć się z przebywania w tym jakże miłym gronie, poszybujmy na skrzydłach naszej wyobraźni, chwytajmy słońce w ramiona, które dziś tak łaskawie świeci, dajmy się porwać wiatrowi, pozwólmy, by drobne płatki śniegu bezkarnie kładły się na naszych oczach i ustach...

[nika g]

Harmonię bliską naturze ujrzałam w Twych słowach Piękna Nurio,mimo iż zakątek nasz pustym jest przeważnie,snów męczących się dla słów takich wyrzekam.

[Nuria Monfort]

Miękkość Twoich słów, Niko Droga, położyła się na sercu moim i grzje je niczym najjaśniejsza Życiodajna Gwiazda; w taki mroźny dzień to najpiękniejszy dar, jaki otrzymać mogłam; niech i moje słowa ogrzeją dzisiaj Twoje czułe serce

Użytkownik Nuria Monfort edytował ten post 12 luty 2012 - 11:52

[nika g]

Echo niechaj niesie piękno tych słów jak najdłużej i jak najdalej.

[Nuria Monfort]

Jak najszerszy krąg niech zatacza, niech ogarnie swymi ramionami tych, którym go brakuje, niech czyni prostym, co skomplikowane, niech czyni jasnym, co spowija mrok...

[bluesman]

Kunszt waszych kwestii, Waćpanny, tak mnie urzeka, iż gotów jestem dalej swą powinność pełnić, wszak radźmy teraz co dalej, jak naszą podróż do skutku doprowadzić - czy może zmienic należy rodzaj pojazdu?

[Nuria Monfort]

Ulgę wielką poczułam, Waćpanie, po zoczeniu słów Twoich, jako że zaglądałam tu ostatnimi czasy z utęsknieniem wielkim; radością wypełniła moje serce Twoja zgoda na pełnienie kapitańskich obowiązków, wszelako porzucić Fellulisesa dziś jeszcze niewładnam...

Użytkownik Nuria Monfort edytował ten post 26 luty 2012 - 09:43

[Nuria Monfort]

Mimo że nie moja kolej wpisu tu dokonać, wiedziona tęsknotą, przychodzę w te progi, miękką miotełką kurze omiatam, słońcu wejść pozwalam przez otwarte na ścieżaj okno, wiosnę zapraszam i czekam tu Waćpaństwa z nadzieją i sercem otwartym...

[nika g]

Musi być przepięknem odczuwać wiosnę unosząc się w tak niezwykłym statku,gdy w lekkich promieniach słońca delikatnieją rysy twarzy,a we włosy chowa się wiatr,którego odzwierciedleniem jest muzyka nieba.

[Tytus]

A zatem nieustraszona załogo, pora zdudzić się z zimowego snu i zrzuciwszy znużenia pancerz, rozwinąc żagle aż pod nieboskłon, kierując wehikuł nasz zacny ku krainie rozkoszy wiosennych.

[Nuria Monfort]

-Cha!- zakrzyknął radośnie (acz z błędem ortograficznym) bosman, ręce zacierając, na ten jakże mu drogi odzew wiernej Załogi, że nawet rym mu (jej) wyszedł całkiem zgrabny z radości onej

[Nuria Monfort]

Jakoś mi się pomyślało, że chcę się na nowo uchwycić słów zwiewnych i lekkich i nawet nimi zasmucić, nawet ręce poranić, lecz je do serca przygarnać, ale się nimi otulić, żeby rozgrzały mi duszę, żeby Was nimi przywabić, żeby tę ciemność odegnać, więc weszłam tu nocną porą i czekam....

[nika g]

malizna osobę mą długi już czas cechuje miła Pani,zarówno w nadawaniu pięknych znaczeń jak i doborze odpowiednich słów...zatem też tylko zerkam,że może ktoś zechce przystanąć i zabarwić ów cudny wątek.

[Dagna]

Kurde balans ,jak tak bardzo chcecie to przychodzę tu z mniej zwiewnym tekstem.

[Nuria Monfort]

Miło mi Waćpanią powitać na pokładzie naszego zacnego Fellulissesa, Pani Dagno miła, wszelako bosmańską powinność pełniąc, upraszam, iżbyś się Waćpani o zwiewność słowa pokusić raczyła, bo tym wielką radość byś mi uczyniła