[Kalamboo]

Hej,

Zarejestrowalem się tutaj, bo... Nie wiem sam. Przede wszystkim mam dosyć wysłuchiwania, wokół jak to powineniem się wziąć w garść i cieszyć życiem. Nie potrafię! Wiecie jak to jest budzić rano(oczywiśćie po ledwie przespanej nocy) i wciskać drzemkę w komórce wciąż i wciąż... W końcu wstaję, pewnie jak większość z was. Przez całe życie ludzie spodziewali się, że będę kimś (w ich mniemaniu), skończę studia, znajdę sobie świetną pracę, odnajdę swoją drugą połowę, spłodzę dzieci rodzina i itd. Tylko ja nie potrafiłem, wyrzucili mnie z dwóch uczelni (studia dzienne), nie potrafiłem nigdy nawiązać relacji z kobietami, takiej szczerej i uczuciowej. Dzisiaj niestety pracuję w firmie rodzinnej, gdzie codziennie Ojciec (wielki Pan sukcesu) daję mi do zrozumienia, że nie spełniłem jego wyobrażen. Oczywiście wysyłali mnie do różnych psychologów, ale nie trafiłem nigdy na kogoś kompetentnego. W zasadzie nie wiem dalej czemu tu piszę, wszyscy mi wmawiają, że jestem nadęty, rozpuszczony i się wywyższam. Jak ja mogę się wywyższać, ja który jestem nikim? Ja który całe życie staram się dopasować i nie wchodzić nikomu w drogę. Ja który całe życie byłem zawsze od kogoś gorszy. Zyję w strasznej pustce i ciemności. Nie widzę sensu i nie będę go widział tylko dlatego, że inni go widzą. Codziennie myślę, że świat będzie lepszy bez mnie i powinenem to skończyć. Jednak walczę, chociaż to nie żadna walka tylko zwykłe wegetowanie, tylko po tylu latach, ile można? I po co?

Nie wiem czy dotarłes drogi czytelniku do końca, tak samo jak nie wiem czemu tu piszę, poprostu chciałbym, żeby mnie ktoś zrozumiał, żeby ktoś nie wyśmiewał się z moich stanów lękowych tylko powiedział - "Nie oceniam Cię, rozumiem cię". Chociaż tyle, albo aż tyle...

Pzdr

[nana]

rozumiem i nie oceniam, bo akceptuje ludzi takich , jakimi są...

[nana]

zresztą, mnie tez SMUTEK niszczy życie , i tesknota za czymś co sie nigdy nie zdarzy...chociaż teoretycznie by mogło...

[nika g]

myślę,że nikt nie będzie się wyśmiewał,bo niejedna osoba tutaj ma podobne stany
jeśli pisanie przyniesie ci ulgę,wywalenie z siebie tego co zżera to pisz.tutaj.

[tadam]

hej ho

dotaralem do konca ... znam to niestety

[Wodniczka]

Witam Cię Rozumiem i szanuję. Pisz wszystko to co Cię boli. Znajdziesz tu zrozumienie i pomocną dłoń

[doniczka]

witaj, rozumiem Cię. wiem, jak to jest nie potrafić spełnić chorych ambicji i wymagań, najpierw tych czyiś, a potem swoich, które stworzyły się pod presją otoczenia.

[madeline]

Witaj,
rozumiem cie, ja rowniez sie wywyzszam w mniemaniu niektorych choc czuje sie jak zero..Mam poczucie straconych lat, ehhh...

Pozdrawiam!

[dariamonika]

Witaj ja też nie oceniam.
Wkurza mnie takie gadanie "weź się w garść", "na więcej cię stać","Jesteś leniem","nieudacznikiem"mogła bym tak jeszcze więcej cytować.
Ludzie zdrowi nie wiedzą co to jest depresja,ale co się im dziwić,skoro my sami mówimy o sobie"jestem zerem","jestem nikim","nic mi się od życia nie należy".
Kochani najpierw trzeba poszukać pomocy u psychiatry,jeśli jeden jest nie kompetentny iść do innego.
Tak ,tak nasze zdrowie w naszych rękach.
Zacytuję tu sama siebie"jak boli ząb idziesz do dentysty,a jak boli dusza do psychiatry"

[Gofusek]

Kalamboo, witam Cię przyjacielu w niedoli, dobrze, że jesteś. Niska samoocena potrafi złamać człowieka, wiem bo sama wiele lat borykałam się z tym problemem, czy mam go całkowicie za sobą to też niestety kwestia sporna ale cały czas próbuję. Nie poddawaj się, zaglądaj tutaj jak najczęściej, pozdrawiam.

[edycia]

Ja również nie mam zamiaru Cię oceniać,ani prawić Ci kazań. Jestem tu od niedawna,ale myślę że dłuuugo tu zabawię,-właśnie dlatego że tu wszyscy mają podobne problemy i nie usłyszałam tu od nikogo: "weź się w garść" czy tp. Witaj wśród nas. Czuję się i mam się podobnie jak Ty. Depresja to męcząca,wyczerpująca i smutna choroba. Wierzę że trafisz na odpowiedniego psychiatrę i świetnego terapeutę - życzę Ci Tego z całego serca (i sobie też ) Pozdrawiam cieplutko!

[felix77]

Witaj,
Każdy ma prawo do realizowania własnego planu na życie ale środowisko w którym się żyje potrafi odebrać wszelkie nadzieje i aspiracje samorealizacji.
Jestem z tobą i rozumiem.

[Michał72]

A ja skończyłem studia, mam rodzine, dom, grono znajomych, fajne hobby i DEPRESJE!
Depresja nie wybiera, może dopaśc każdego. Szkoda tylko, że ludzie którzy nas otaczają nie potrafią tego zrozumiec.
Wydaje mi się, że jeżeli któs nie miał depresji to nie potrafi zrozumiec co czuje osoba nią dotknięta
Głowa do góry, dasz radę.