[zagubiony83]

witam mam na imie Grzegorz mam 27 lat opowiem wam moja historie i prosze o rady jak z tym wygrac bo juz rady nie daje...
rok temu awansowalem w pracy na kierownika wczesniej bylem zwyklym szarym pracownikiem , po awansie na mojej osobie byla oparta bardzo duza odpowiedzialnosc za wykonanie pracy i plan dnia nad krotym musialem panowac , czyli ze wszystko musi byc zrobione innego wyjscia nie ma....
po awansie tak mi zalezalo na tej pracy ze dawalem z siebie doslownie 120% co dzien w pracy sie tak stresowalem az mi sie gotowalo w klacie ze tak powiem do tego dochodzil taki lęk ze sobie kiedys nie dam rady i ze mnie zwolnia chociaz dawalem sobie rade znakomicie mialem tak caly czas no i tak wytrzymalem 6 miesiecy , co sie potem stalo?? jak mozecie sie domyslic nie wytrzymalem ciaglego stresu i leku przed utrata pracy i pewnego dnia zaczelem sie potwornie czuc w pracy , zrobilem sie caly mokry i bardzo mnie oczy zaczely bolec tak jakby , wzielem urlop tydzien myslalem ze to jakis wirus albo cos bo mialem tez stan podgoraczkowy , lezalem z w domu 4 tyg i bylo ze mna coraz gorzej ,ciagle nie widzialem co mi jest bo nigdy nie mialem z tym do czynienia , no prawie bo kiedys mialem nerwice lekowa ale sama przyszla i sama przeszla na szczescie ale to w porownaniu z tamtym to pieklo wiec jak mowilem lezalem 4 tyg w luzku chodzilem po rodzinnych lekarzach i mnie faszerowali tabletami na gardlo bo mialem czerwone i lekka temperature i sie zle czulem wiec nie mialem wyjscia jadlem to ale nic nie pomagalo wrecz mnie dobijalo potem zaczely sie badania wszystko prywatnie rm. glowy tomografia glowy eeg glowy , wszystkie badania moczu krwi i jeszcze inne badania nawet kazali mi usunac migdaly! co tez zrobilem prywatnie wydalem na wszystko kolo 6tys zl ,az moim rodzicie i kobieta moja zaczeli zauwarzac ze to moze byc depresja ale ja nawet nie widzialem co to jest bo zawsze bylem wesoly i z wszystkiego sie cieszylem jak dziecko doslownie , ale teraz tak nie jest od 8 miesiecy walcze z tym kur....em i narazie stoje w miejscu po pol roku poszlem do psychiatry bo wkoncu uleglem pod naciskiem mojej drugiej polowki ale narazie nic mi nie pomoga sa przeswity ze jest 2-3 dni ciut lepiej a zaraz znowu przychodzi tydzien katastropfa aktualnie biore wenlafaksyna o przedluzonym uwalnianiu(venlectine) 75mg dziennie rano ktora biore 2 miesiace mialem momenty ze sie poczulem dobrze ale to trwa pare dni i potem znowu sie czuje gorzej i na noc chlorprothixen ,zanim zaczelem to brac to spalem po 2-3 godziny na dobe a jak zaczelem wenle jesc to juz wogule mam problem ze spaniem a to co mi dal na noc to moze sobie dziecia podawac bo mam tak jak bym nic nie bral czyli zasne szybko i sie budze 2-3 w nocy i przedemna znowu ta mysl jak tu przetrwac kolejna dobe... wczesniej gralem mianseryne (lerivon) spalem po nim dobrze ale na depresje to mnie chyba jeszcze bardziej dobijal bo im wzielem wieksza dawke wieczorem to na drugi dzien chodzilem ejszcze bardziej zamulony bralem go 1,5 miecha , chcialem laczyc venle rano z mianseryna na noc ale jak zaczelem ja brac razem to sie bardzo zle czulem na drugi dzien, chyba sie poddam calkowitemu leczeniu lekarzowi u ktorego bylem pierwszy raz 2 tyg temu bo wczesniej leki mialem od neurologa i boje sie zmieniac wenly i powiedzialem mu ze chce dalej to brac ale on mi chcial dac cos innego ale sie boje zmieniac na cos innego bo to 2 tyg odstawiania i potem z miesiac czekania na dzialanie kolejnych tablet wiec poltora miecha zycia calkie zniszczone tak ja to przechodze .., dodam ze gdyby nie moja rodzina i kobieta nie bylo by mnie w srod zywych probowalem juz pare razy cos sobie zrobic ale brakowalo mi odwagi albo ktos mnie od teog czynu uchronil , niewiem jak dlugo z tym wytrzymam jeszcze ale jestem w piekle lecz w srod zywych , nie mam zadnych lekow ani fobi ja sie poprosty fatalnie czuje mam taki stan znurzenia na oczach i czasami w glowie , brak enegri bylem w takim stanie ze przez 3 miesiace nie moglem na kompa usiasc bo nie bawilo mnie to i tak sie zle czylem a dodam ze kompy i gry to byla wczesniej moja pasia a teraz nie mam nic ciagle mysli co tu zrobic zeby sie od tego kure...wa uwolnic.. czy ja mam jakies szanse ?? jakie leki powinienem brac?? jak mowilem bralem tylko te 2 co wymienilem wyzej no i jakis pramolan ale to to szkoda o tym pisac doradzcie mi bo moje zycie ktore mialo byc tak piekne i mialem sie za rok zenic stalo sie dnem zostalem bez pracy bo mnie zwolnili czym sie wogule juz nie przejmuje bo i tak nie jestem w stanie pracowac i choruje nadal z depresja ktora pokonac nie moge i nie wiem jak pewnego dnia powiem dosc jedyne wejscie to odebrac sobie zycie , ciagle zadaja sobie pytanie dlaeczego ja przeciez nic takiego nie zrobilem zeby tak cierpiec.... pomozcie i doradzcie co mam dalej robic bo ja gine...

[dariamonika]

Witaj Zagubiony.
Depresja to nie angina,nie minie po tygodniu brania leków.
Nie bój się zmiany leku,lekarz wie co robi.
Na działanie leków i na jako taką poprawę trzeba poczekać nawet pół roku.
Nie przerażaj się czasem,po 2 do czterech tygodnia po zaczęciu leczenia powinno być lepiej.
Ale leki antydepresyjne powinno się brać najkrócej pół roku.
Czasem bywa,że dłużej.
Ja leczę się dwa lata.
Zaufaj swojemu psychiatrze.

[kulka]

Witaj Zagubiony Grzegorzu,
Ciesze sie, ze usiadles do komputera i znalazles sily, zeby tu napisac.
Ludzie roznie reaguja na leki, mozesz opisac swojemu lekarzowi dokladnie jak sie czujesz po kazdym z nich. Powinien Ci dobrac wlasciwe dla Ciebie, my mamy tylko subiektywne opinie i reakcje. Nie wiem, czy zaleci/zalecil Ci terapie, jesli nie moze pomyslalbys o tym?
Dobrze, ze masz wsparcie bliskich.
Pozdrawiam i trzymam kciuki
Nie trac nadziei na wyzdrowienie i zagladaj tutaj.

[zagubiony83]

bede zagladal i szukal jak najwiecej info na temat tej choroby bo wiem ze z nia nie dam rady zyc , jestem w stanie ciezkim na sile staram soe ruszac biegam , chodze na dlugie spacery z psem choc ledwo mam sile isc i biore leki ale mysle nad zmiana lekow chyba zaufam lekarzowi bede wdzieczny jak ktos cos jeszcze napisze bo to dodaje mi nadzieji...

Użytkownik zagubiony83 edytował ten post 21 sierpień 2010 - 19:43

[Pani Black]

Zagubiony83, poruszyła mnie Twoja wypowiedź. Wydaje mi się, że wszystko co Cię spotkało jest objawem ostrego stresu. Stresory, które nie są zlikwidowane i działają na nas bez przerwy w długim okresie czasu prowadzą do różnego rodzaju schorzeń, między innymi do depresji. To nie Twoja wina, organizm tak zareagował w Twoim przypadku, nie mogłeś nic zrobić. Często zdarza się to podczas awansu, w pracy na której nam zależy, wielu ludzi na wysokich stanowiskach to spotyka, na początku jest ok, bo reakcja organizmu nie jest od razu widoczna, ale po czasie zaczyna się wszystko psuć (choroby wieńcowe, choroby układu pokarmowego, choroby psychiczne) ostry stres zawodowy to zmora pracodawców i specjalistów od kadr w dzisiejszych czasach. Najważniejsze co chciałam Ci powiedzieć to, że możesz z tym wygrać. Wyeliminowałeś już przyczynę, teraz skup się na skutku. Walcz z depresją, lecz ją, znajdź dobrego specjalistę w swoim mieście, popytaj, poszukaj na forach, rozmawiaj z ludźmi tutaj, którzy zmagają się z podobnymi problemami. Dojdziesz do siebie. Pozdrawiam.

[zagubiony83]

moim gwozdziem do trumny w moim przypadku bylo latanie po lekarzach robienie roznych badan i stres ciagnacy sie za mna bo nie wiedzialem co mi dolega i chcialem chociaz wiedziec , tak sie zle czulem i nadal sie czuje ze myslalem ze mam jakies najgorsze swinstwo typu rak albo cos podobnie groznego i czasami sie zastanawiam czy nie lepiej by bylo miec raka niz to co teraz mam czyli cierpienie i wegatacja nie zycie... jesli nie podzialaja na mnie zadne leki to nie widze siebie dalej , wiem ze to nie odrazu bedzie super ale zeby chociaz troszke lepiej bylo zebym mogl isc do pracy bo teraz nie moge... choroba ta zniszczyla cale moje zycie w ktorym mi zostalo jedzenie tylko bo nawet spokojnej nocy przespac nie moge... doslownie nic mi nie zostalo dlugo tak nie pociagne..

[Wodniczka]

Witaj Grzesiu Myślę, że to gonitwa za karierą i ciągły strach doprowadziły do tego co jest teraz. Inne czynniki też, leki też były źle dobrane przez co tak się czułeś. Warto je zmienić, może jakaś terapia? Czytałam Twoją historię z zapartym tchem i cieszę się, że chcesz walczyć. Masz wspierającą i kochającą Cie rodzinę, ukochaną - oni Ci pomogą Zaufaj im Pozdrawiam cieplutko, tutaj zawsze znajdziesz miłe słowo od nas

[kulka]

Zagladaj, tu juz sie sporo informacji nagromadzilo
Nie jestes z tym wszystkim sam, masz bliskich, masz psa z ktorym dotrzymujecie sobie towarzystwa na spacerach.
Powodzenia.

[zagubiony83]

zagladam tu z 10x dziennie i czytam kazdego posta nowego pare razy..

[zagubiony83]

bylem wczoraj u pojego psychiatry zapisal mi mozarin 10mg , od jutra odstawiam wenle i zaczynam to brac... boje sie skutkow odstawiennych wenly i pierwszych dni brania tego leku ale nie mam nic do stracenia , kto nie probuje ten nie ma bede pisal co i jak..

[zagubiony83]

1 dzien na tyn nowym leku narazie zadnych skutkow i zmniejszylem tez wenle do 35 jeszcze bede bral ja pare dni az w tydzien odstawie najgorsze jeszcze pewnie przedemna ale trzeba wytrzymac stan samobojczy bedzie napewno...

[kulka]

Wytrzymasz, dasz rade. Walczysz o siebie, a kto to zrobi jak nie Ty?
<kibicuje>

[zagubiony83]

Użytkownik kulka dnia 25 sierpień 2010 - 14:57 napisał

Wytrzymasz, dasz rade. Walczysz o siebie, a kto to zrobi jak nie Ty?
<kibicuje>

dziekuje dobrze wiedziec ze ktos tu zaglada i zna moj bol , co czuje i co przedemna... najgorsze jest ta mysl ze juz nigdy moge z tego nie wyjsc... bo jest taka opcja..

[iwona03]

witaj zagubiony trafiłeś w świetne miejsce choć jak sam wiesz twój stan szybko sie nie zmieni ten proces trwa latami choć objawy nasilają sie w różny stopniu czasami masz wrażenie że ustąpiły by po chwili powrócić podwójnie ale tu jest mnustwo ludzi któży ci chetnie pomogą wysłuchają w miarę możliwości doradzą ale sam musisz walczyc i wieżę że wygrasz tą walkę trzymam kciuki i pozdrawiam serdecznie powodzenia

[zagubiony83]

codziennie biegam kolo godziny , od wrzesnia zamierzam zaczac cwiczyc na silowni przed choroba cwiczylem 6 lat to moze mi tylko pomoc na prace 8h nie mam sil narazie do tego nowy lek mam nadzieje ze mi pomoze , nie poddam sie nigdy choc juz pare razy mialem takie mysli nawet czyny... co do lekow to dzis 3 dzien na tym nowym , skutki uboczne narazie nie najgorsze troche jestem zamulony bardziej jak wezme to trwa z 4-5h , dzis tez wzielem ostatni raz wenle wiec skutki odstawienia przedemna..

Użytkownik zagubiony83 edytował ten post 26 sierpień 2010 - 11:10

[zagubiony83]

jesli czytaja to ludzie ktorzy mieli ciezka depresje jak ja prosze o szczere info czy z tego wyszli i ile to trwalo i jak z nia walczyli to bardzo mi pomoze nawet prosze pisac zle wiesci...

[madeline]

Witaj Grzesiu!

najwaziejsze ze jestes zdiagnozowany i zaczales sie leczyć. I ze masz blisich, ktorym na Tobie zalezy. Ja po 4 latach poszlam do psychiatry bo nikt mnie nie przekonal zebym zrobila to wczesniej.
Dobrze ze zaplanowales sobie aktywnosc fizyczna, zycze ci zebys wytrwal, wysilek doraźnie poprawia nastroj.
Zagladaj tutaj - forum pomaga przetrwac beznadziejne chwile.
3maj sie

Użytkownik madeline edytował ten post 26 sierpień 2010 - 18:44

[Jasu]

Witaj Grzesiu...czytajac twoja historie przypomniales mi pewna osobe z ktora bylem na terapi kilka lat temu w szpitalu.... Jacek bo tak mial na imie byl kierownikiem w przedsiebiorstwie kanalizacyjnym, po jakims czasie od awansu zaczal miec potworne bole w klatce piersiwej, ciagle wydawal mu sie ze ma zawal, tak jak ty chodzil po wszystkich mozliwych lejazach, probowal przeroznych terapi i wydal mnostwo pieniedzy....badania nie wykazywaly zadnych problemow z sercem w koncu trafil do psychiatry i do szpitala na terapie leczenia lekow i depresji.... Dlugo nie chcial uwiezyc ze to ma podloze psychologiczne, po dlugim leczeniu i zrezygnowaniu z kierowniczego stanowiska Jacek powrocil do normalnosci...przynajmiej jak go ostatnim razem widzialem (niestety nie mam z nim teraz kontaktu)....chce powiedziec ze zawsze jest nadzieja....

Druga sprawa na ktora zwrocilem uwage to ze brales wenaflaksyne....rok temu tez mi ja lekaz zapisal....ale mimo ze bylem w bardzo ciezkim stanie( planowalem samobojstwo, tracilem znowu kontakt z rzeczywistoscia i moje stany lekowe powrocily) dostalem tylko 50 mg....Z tego co wiem 75 mg to dafka maksymalna na dzien, wiec nie dziwie sie ze nie mogles spac.... Ja po 50 dzienie z 10-12 godzin co przesypialem czasami w nocy i dzien zaczelem sypiac po 4-5, gdy moj lekaz zauwazyl taka zmiane zalecil mi zmniejszyc dawke....tez sie balem jak ty efektu odstawienia ale nie bylo tak zle....musze zaznaczyc odrazu ze przyjmowalem tez inne leki rownoczesnie ponjewaz leczony bylem na depresje afektywna dwubiegunowa wiec mialem tez leki stabilizujace....

Zycze ci ze nje zwatpisz nigdy w to ze mozesz z tego wyjsc...ja nie zwatpilem tak naprawde nigdy.....bo jesli bym niemaial nawet krzty nadzieji to by mnie tu nie bylo teraz....powodzenia

[zagubiony83]

dziekuje kolego za slowa otuchy , wenla nie byla dla mnie bo nie podaje sie jej pacietom ktorzy maja problemy ze snem a ja zanim zaczolem ja brac to przez chorobe nieraz nic nie spalem nawet.. a lekarz mi zapisal ten lek naszczescie juz zmienilem lekarza na starego doswiadczonego psychiatre ma kolo 70 l... mam andzieje ze mi pomoze od niego mam mozarin wlasnie zobaczymy dzis dopiero 4 dzien jeszcze z 3 tyg zanim cos po nim poczuje , ide biegac nie moge ciagle siedziec w domu siedzac przy kompie i myslac co tu zrobic zebyjuz to miec za soba , zeby to pokonac... dzieki za dobre slowo jeszcze raz kazdy taki post daje mi sile nawet nie wiecie jaka..