[Ancik]

Nana ja mam taką stajnię,gdzie bez problemu mogę przyjść posiedzieć czy pojeździć. Ale najgorsze jest to,że już nie czuję się tam jak się czułam. Jest już ze mną naprawdę źle skoro konie już mi nie pomagają.A najgorsze jest to,że nie wiem jak to przełamać. Zamykam się na wszystko i wszystkich i chyba już nic nie da się nic zrobić

[nana]

no to chyba tylko lekarz??
albo moze zaangazuj sie w ratowanie koni z MOka? petycje porozsylaj ??http://www.petycje.pl/4278

[Ancik]

Wiem Nana że powinnam iść do lekarza. Ale jak trafić na dobrego i to z kasy chorych??? Nie jestem w stanie iść prywatnie Ja nawet na życie nie mam pieniędzy, a co dopiero o lekarzach myśleć

[Kalina]

Możesz powiedzieć skąd dokładnie jesteś??? Czasami warto popróbować i poszukać, jak nei jeden psycholog to drugi...ja chodziłam z NFZ i jestem bardzo zadowolona Może i Tobie się uda...poszukamy

[Ancik]

Cześć Kalina. To żadna tajemnica. Jestem z Katowic. I byłam tu u psychiatry to się dowiedziałam,że wszystko co złe wokół mnie, i mnie się przytrafiło to moja wina. Takiemu lekarzowi to bardzo dziękuję,bo po wizycie chce się tylko powiesić Także więcej takich nie zniosę.

[Pimpek]

Zmień lekarza...natychmiast.

[prosząc o promyk słońca]

Witam.Nie mam pojęcia jak tu trafiłam,szukałam lekarza który mi pomoze a trafiłam na forum.W maju próbowałam popełnic samobójstwo.Trafiłam do szpitala,płukanie żołądka itd.Rozpoznanie-głęboka depresja!!Dostałam leki.Przez jakies dwa tygodnie moze trzy myslałam ze moge przenosić góry a pózniej znowu było coraz gorzej.Do tego napady agresji wobec swoich bliskich narastały.Trafiłam znowu do psychiatry błagajac o pomoc,efekt.....zwiększenie dawki leków.I nic:(Leki nie pomagały moze na chwile ale to tylko ja tak mysle nie bliskie mi osoby:(Ostatnio doszło do czegos z czym nie moge sie pogodzić:(dostałam takiego ataku szału ze musiał przyjechac policja i pogotowie.O mały włos nie skrzywdziłam osób które sa dla mnie wszystkim i tylko dla nich jeszcze zyje na tym swiecie.Doszło praktycznie do tragedii....nie potrafiłam nad tym zapanowac.Ja juz nie wiem co mam robić:(chyba nikt nie jest w stanie mi juz pomóc.Nie potrafie nad tym zapanować choc bardzo chce:(Juz tylko płacz mi pozostaje i modlenie sie zeby jutro nie było znowu ataku.Pozdrawiam wszystkich.To nie jest uzalanie sie tylko po prostu musiałam gdzie to napisac bo nikt w realu nie chce słuchac mojego wołania o pomoc:(

[ramona]

Bardzo dobrze, że piszesz. Na tym forum ludzie słuchają tego co sie do nich mówi. Pozdrawiam.

[Ancik]

Pimpek napisał:

Zmień lekarza...natychmiast.

Wiem,ale jak bedę wiedziała,że to ten właściwy człowiek, na właściwym miejscu. Ja nie mam siły na wysłuchiwanie takich rzeczy od lekarzy. To mnie tylko bardziej dołuje. I wpędza w większe poczucie winy

[Ancik]

ramona napisał:

Bardzo dobrze, że piszesz. Na tym forum ludzie słuchają tego co sie do nich mówi. Pozdrawiam.

Chciałabym mieć takich ludzi wśród znajomych, którzy chcą i potrafią słuchać, I nie licytują się komu tak naprawdę jest trudniej i gorzej.

[Ancik]

Czuję się coraz gorzej. Boję się,że stracę ostatnią osobę, która mnie jeszcze nie opuściła. Ale oddalamy się i to przeze mnie Nie chcę żeby przeze mnie czuła się źle. A nie potrafię dać jej radości Nie chcę żeby przeze mnie miała doła czy płakała. Ale nie potrafię już udawać,że wszystko jest ok. Bo nie jest.

[ramona]

Walcz ile możesz, życie nas nie obłaskawia. Wiem, że ciezko uśmiechać się ze łzami w oczach jak dusza wyje z bólu, ale czy nie to robimy całe zycie. Kto nas lepiej zrozumie od nas samych? Nikt nam nie pomoże tak jak my możemy pomóc sobie.

[Ancik]

Ramona nie mam siły walczyć. Czuję się jakby mnie pokonała cała ludzkość. Coraz trudniej mi przychodzi uśmiechanie się,żeby tylko nikomu nie zdradzić jak ciężko mi i jak trudno samej pokonać ten ból. Nie chcę obarczać innych problemami i wolę je zachować dla siebie. Wiem,że to nie pomoże,bo czasami lepiej jest się wypłakać,wyżalić. Ale tak naprawde to jeśli jest ulga to tylko chwilowa. A potem człowiek znowu sam jest ze swoim bólem. Ale przede wszystkim co by się nie działo nie chcę krzywdzić innych. A co jeśli ktoś nie potrafi zrozumieć tego, jak ja się czuę,bo nigdy nie był w takim stanie??? To nie jego wina,że nie potrafi mnie zrozumieć. Ale też nie chce być za to oceniana. Bo jeszcze gorzej się będę czuła. Bo najłatwiej jest powedzieć jesteś ciągle zdołowana,nie byłaś taka,już nie jesteś taka, jak dawniej... Nie chce żeby ktoś poczuwał się do obowiązku bycia ze mną, żeby ktoś to robiła z litości czy dlatego że wypada. Nie wiem... Naprawdę nie wiem co z tym wszystkim zrobić. Mam już dosyć wysłuchiwania kiedy mi minie depresja,kiedy znormalnieje... Bo ja nie umiem na te pytania odpowiedzieć

[Ancik]

Czas leci i nic się nie zmienia... Czy warto żyć???

[Pimpek]

Zmęczona_życiem napisał:

Pimpek napisał:

Zmień lekarza...natychmiast.

Wiem,ale jak bedę wiedziała,że to ten właściwy człowiek, na właściwym miejscu. Ja nie mam siły na wysłuchiwanie takich rzeczy od lekarzy. To mnie tylko bardziej dołuje. I wpędza w większe poczucie winy

Nigdy nie bedziesz miała pewnośći czy to ten właściwy dopóki do niego nie pójdziesz. Lekarzy jest dużo. Jak kolejny okarze sie zły idź do następnego.

[Ancik]

Pimpek pewnie masz rację,ale ja nie mam siły na szukanie tego który mi pomoże.

[Pimpek]

Nie szukaj, bierz ich po kolei.

[Ancik]

To się nie uda Pimpek. Nie ze mną

[Pimpek]

Uda... spróbuj a przekonasz się.

[Ancik]

Nie chce mi się żyć