[shweta]

Witajcie , wiele zachowań mam teraz zachwianych , ale jedno mnie szczególnie "dopadło" i męczy. może ktoś ma lub miał podobnie i jakąś radę mi podeśle, mianowicie chodzi o jedzenie, jeśli już coś jem oglądam to ze wszystkich stron czytam dokładnie składniki bądź dziesięć razy patrzę na datę ważności a kiedy już np, wyrzucę wieczko od jogurtu to i tak po jakimś czasie szukam go by spr. datę... jedząc obiad np. u mamy .. wciąż mam wrażenie że może być w nim coś trującego,nie umiem sprecyzować co ...to przybrało postać na tyle uciążliwą że jem coraz mniej i mniej by potem nie myśleć..może to banał ale liczę że ktoś się odezwie, pozdrawiam was kochani!

[stefanka]

hm, to trochę wykracza poza normalne dbanie o zdrowie wydaje mi się...ale czy masz wrażenie, że KTOŚ chce Cię otruć, czy, że po prostu jedzenie jest przeterminowane?
Niektórzy po sto razy sprawdzają czy zamknęli drzwi, zakręcili gaz...taka obsesja. Ale jeśli przestajesz jeść z tego powodu to już gorzej...i wydaje mi się, że to nie banał.

[shweta]

Mam jedno na przemian z drugim,wydaje mi się często że coś może być niejadalne albo że mogę być na to uczulona np jem tylko sprawdzone rzeczy ..dopiero jak to przelałam na forum i czytam widzę jakie to nieprawdopodobne..ale tak robię.. do tego dochodzi wrażliwość na zapachy , jeśli coś zapachnie dziwnie w moim odczuciu - w ogóle tego nie jem..

[Darla]

depresję mam od dzieciństwa. straciłam już nadzieję na wyleczenie. w końcu choruję już od pięciu lat. biorę leki, ale nie widzę poprawy. okaleczam się. czy to kiedyś się skończy???

[lady_lazarus]

Darla napisał:

depresję mam od dzieciństwa. straciłam już nadzieję na wyleczenie. w końcu choruję już od pięciu lat. biorę leki, ale nie widzę poprawy. okaleczam się. czy to kiedyś się skończy???

ja choruję 15 lat,wyszłam właśnie ze szpitala z oddziału dziennego,czuję się lepiej

[isabel64]

Darla napisał:

depresję mam od dzieciństwa. straciłam już nadzieję na wyleczenie. w końcu choruję już od pięciu lat. biorę leki, ale nie widzę poprawy. okaleczam się. czy to kiedyś się skończy???

Choruje dużo mniej od ciebie ale chce ci życzyć mnóstwo sił żebyś to w końcu pokonała ja miałam czas kiedy czułam się w miare ok ale znowu powracają momenty kiedy wszystko dosłownie się we mnie wali =( ale wciąż walcze choć czasem trace nadzieje

[mio_segreto]

,wszystko skończy się kiedy sami postanowcie z tym skończyc, małymi kroczkami, nic nie odejdzie ot tak, NIC, cierpiwosci potrzeba. JESTEŚCIE PANAI SWOJEGO ŻYCIA.

shweta czemu masz taki brak poczucie bezpieczenstwa?