[Ender]

moclobemide
antidepressivum
N06AG
Działanie: Lek przeciwdepresyjny. W sposób odwracalny hamuje monoaminooksydazę, zwłaszcza typu A (MAO-A). Hamuje rozpad dopaminy, serotoniny i norepinefryny, przez co zwiększa ich stężenie w szczelinie synaptycznej. Poprawia aktywność psychomotoryczną, nastrój, jakość snu, zmniejsza dysforię, brak napędu, trudności w koncentracji, wyczerpanie. Łagodzi również objawy związane z fobią społeczną. Jest pozbawiony właściwości sedatywnych, nie upośledza koncentracji uwagi. Podany p.o. wchłania się całkowicie z przewodu pokarmowego, największe stężenie osiąga po 1 h. W 50% jest wiązany przez białka osocza krwi.
Metabolizowany w wątrobie, podlega efektowi pierwszego przejścia. Wysycenie
dróg metabolicznych w ciągu 1. tyg. stosowania prowadzi do istotnego klinicznie
zwiększenia całkowitej dostępności biologicznej leku. t1/2 wynosi ok. 1-2 h.
Wydalany w 99% przez nerki w postaci nieczynnych metabolitów.

Wskazania: Leczenie zaburzeń depresyjnych i fobii społecznej.

Przeciwwskazania: Nadwrażliwość na moklobemid, ostre zaburzenia orientacji
(splątanie). Ze względu na brak doświadczenia klinicznego nie stosować u
dzieci. Szczególną ostrożność zachować u chorych z guzem chromochłonnym lub
nadczynnością tarczycy, ze względu na możliwość wzrostu ciśnienia tętniczego.
Chorzy z tendencjami samobójczymi, podobnie jak w przypadku przyjmowania innych leków przeciwdepresyjnych, powinni być pod ścisłą obserwacją. Moklobemid może zaostrzyć objawy wytwórcze u chorych z depresją w przebiegu schizofrenii lub
psychozy schizoafektywnej.

Interakcje: Moklobemidu nie stosować łącznie z selegiliną i petydyną.
Moklobemid nasila działanie opioidowych leków przeciwbólowych (wykazano to w
badaniach na zwierzętach). W razie jednoczesnego stosowania może być konieczne
zmniejszenie dawek obu leków. Może nasilać i wydłużać czas działania leków
sympatykomimetycznych. Cymetydyna zwalnia metabolizm moklobemidu (zwiększa jego stężenie we krwi). U pacjentów stosujących moklobemid, podobnie jak w przypadku skojarzonego leczenia z innymi preparatami przeciwdepresyjnymi, należy zachować szczególną ostrożność, gdy jednocześnie podawany jest inny preparat
zwiększający stężenie serotoniny (dotyczy to w szczególności klomipraminy).
Podany jednocześnie z dekstrometorfanem może wywołać ciężkie objawy niepożądane ze strony OUN. Ponieważ w trakcie leczenia może występować nadwrażliwość na tyraminę, pacjentom zaleca się unikanie jedzenia dużych ilości bogatych w nią potraw (czekolada, wędzone mięso i ryby, ser żółty, przetwory soi, wyciąg z drożdży).

Działanie niepożądane: Zaburzenia snu, pobudzenie psychomotoryczne, uczucie niepokoju, rozdrażnienie, lęk, zawroty i bóle głowy, zaburzenia widzenia,
drżenie kończyn, reakcje alergiczne (świąd, osutka), uczucie suchości w jamie
ustnej, dolegliwości ze strony układu pokarmowego, rzadko zaburzenia
świadomości, które ustępują po odstawieniu leku. Niektóre z tych objawów mogą
pojawić się w związku z samą depresją czy fobią społeczną i w tych przypadkach
utrzymanie leczenia może spowodować ustąpienie wymienionych objawów. W
przypadku przedawkowania dominuje senność, zaburzenia orientacji, nudności.
Brak swoistego leczenia. Przedawkowanie moklobemidu, podobnie jak innych leków
przeciwdepresyjnych w połączeniu z innymi lekami, działającymi na OUN, może być
groźne dla życia.

Ciąża i laktacja: Kategoria B. Może być stosowany w przypadku zdecydowanej konieczności. Przenika do pokarmu kobiecego (około 1/30 przyjętej dawki).

Dawkowanie: Zespoły depresyjne: p.o. 300-600 mg/d w 2-3 dawkach podzielonych. Dawka początkowa wynosi 300 mg/d, a następnie w przypadkach ciężkiej depresji może być zwiększona do 600 mg/d (w 1. tyg. leczenia nie zaleca się zwiększania dawki - w tym okresie zwiększa się stopniowo dostępność biologiczna leku). Aby osiągnąć pełny efekt leczniczy, preparat należy stosować nie krócej niż przez 4-6 tyg. Dawkę leku można zmniejszyć w zależności od indywidualnej reakcji
pacjenta na leczenie. Fobia społeczna: p.o. 600 mg/d w 2 dawkach rano i po
południu. Leczenie rozpoczyna się od dawki 300 mg/d, zwiększając ją stopniowo
do 600 mg w 4. dniu podawania leku. Taką dawkę stosuje się przez 8-12 tyg., po
czym ocenia się skuteczność leczenia i celowość przewlekłego stosowania
moklobemidu. Jeżeli okaże się, że leczenie jest skuteczne, można rozważyć
możliwość kontynuowania leczenia, gdyż fobia społeczna jest chorobą przewlekłą,
a badania kliniczne potwierdzają skuteczność moklobemidu podawanego
długotrwale. U chorych z ciężką niewydolnością wątroby lub podczas kuracji
lekami hamującymi monooksygenazę mikrosomalną dawkę należy zmniejszyć do 1/2 lub 1/3. W niewydolności nerek nie jest wymagana zmiana dawkowania.

Uwagi: Stosowanie moklobemidu nie upośledza czynności wymagających skupienia uwagi (np. prowadzenie pojazdów mechanicznych). Na początku leczenia należy jednak zwracać uwagę na możliwe indywidualne reakcje na lek.

[kate]

gizela wystarczy wpisać w google i zapoznać sie z opiniami innych

[kate]

niestety ja ci nie pomoge bo ja zazywam cital

[Tainted_Love]

m_gizela napisał:

Kate już to wcześniej zrobiłam. Przejrzałam opinie na innych forach. Ale jak dla mnie było ich za mało i były mało konkretne więc spytałam na forum. Może ktoś mi jeszcze odpisze...

Brałem moklobemid w latach 90-tych ubiegłego wieku.
Zdanie mam wyrobione...

To raczej historia lub "ślepa uliczka" psychofarmakologii

Zatem jeśli masz jakieś konkretne pytanie to pytaj.
Co konkretnie na temat tego leku chciałabyś wiedzieć ?

[Tainted_Love]

m_gizela napisał:

Tainted_Love napisał:

To raczej historia lub "ślepa uliczka" psychofarmakologii

Mam rozumieć że twoja opinia jest negatywna i nie poleciłbyś tego leku...

Interesuje mnie na przykład czym się objawia ta nadwrażliwość na tyraminę przy zażywaniu Mobemidu? Jest o tym wspomniane w ulotce w "Ostrzeżenia i zalecane środki ostrożności dotyczące stosowania". Czy mam się tym przejmować i unikać jedzenia na przykład czekolady?

Uwaga bo wyrażam tylko własne poglądy ( ewentualnie z niezależnych od $ firm farmaceutycznych witryn na temat psychofarmakologii )

1. Jest to IMAO więc teoretycznie może wystąpić efekt tyraminowy
W praktyce możesz to olać ze względu na okres półtrwania ok 1,5 h +
odwracalność blokowania IMAO-A
Osobiście brałem do 900 mg/d jak Aurorix wchodził
na rynek w Polsce. To chyba był 1995

2. Moim zdaniem lek w monoterpii mało wartościowy w chorobach afektywnych

3. Z tego powodu nigdy nie zarejestrowany przez FDA

4. Tolerncja... "na pograniczu placebo"

5. Jeśli już to bać się tylko zespołu serotoninowego ( interakcje z SSRI )
http://www.psychotropical.com/Seretonin_Sy...clobemide.shtml

6. Dziwię się, że jeszcze ktoś o nim pamięta ( choć swego czasu Roche wpakował miliardy w reklamę )
Na tak zwanym "Zachodzie" dawno już nie rekomendowany = nie ma go w żadnych standardach leczenia

[lady_lazarus]

A ja t brałam tydzień,ale odstawiłam bo:

miałam nudności
zaburzenia widzenia
nawrót mysli samobojczych
mruganie [tik] powieką
zawroty głowy


i lekarka mówi mi jeszcze,że po tym nie mogą byc takie objawy o_0
chyba ja wręcz uraziłam,że olałam cos tokscyznego bez jej wiedzy

[lady_lazarus]

Moklobemid
moclobemide
antidepressivum
N06AG

Działanie: Lek przeciwdepresyjny. W sposób odwracalny hamuje monoaminooksydazę, zwłaszcza typu A (MAO-A). Hamuje rozpad dopaminy, serotoniny i norepinefryny, przez co zwiększa ich stężenie w szczelinie synaptycznej. Poprawia aktywność psychomotoryczną, nastrój, jakość snu, zmniejsza dysforię, brak napędu, trudności w koncentracji, wyczerpanie. Łagodzi również objawy związane z fobią społeczną. Jest pozbawiony właściwości sedatywnych, nie upośledza koncentracji uwagi. Podany p.o. wchłania się całkowicie z przewodu pokarmowego, największe stężenie osiąga po 1 h. W 50% jest wiązany przez białka osocza krwi. Metabolizowany w wątrobie, podlega efektowi pierwszego przejścia. Wysycenie dróg metabolicznych w ciągu 1. tyg. stosowania prowadzi do istotnego klinicznie zwiększenia całkowitej dostępności biologicznej leku. t1/2 wynosi ok. 1-2 h. Wydalany w 99% przez nerki w postaci nieczynnych metabolitów.

Wskazania: Leczenie zaburzeń depresyjnych i fobii społecznej.

Przeciwwskazania: Nadwrażliwość na moklobemid, ostre zaburzenia orientacji (splątanie), guz chromochłonny, równoległe stosowanie selegiliny, petydyny, dekstrometorfanu, selektywnych inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny, inhibitorów MAO lub trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych. Po przerwaniu leczenia inhibitorami wychwytu zwrotnego serotoniny, a przed rozpoczęciem leczenia moklobemidem należy zachować przerwę równą 4-5 t1/2 leku podawanego wcześniej lub jego aktywnego metabolitu. Ze względu na brak doświadczenia klinicznego nie stosować u dzieci. Szczególną ostrożność zachować u chorych z nadczynnością tarczycy, ze względu na możliwość wzrostu ciśnienia tętniczego. Chorzy z tendencjami samobójczymi, podobnie jak w przypadku przyjmowania innych leków przeciwdepresyjnych, powinni być pod ścisłą obserwacją. Moklobemid może zaostrzyć objawy wytwórcze u chorych z depresją w przebiegu schizofrenii lub psychozy schizoafektywnej.

Interakcje: Moklobemid nasila działanie opioidowych leków przeciwbólowych (wykazano to w badaniach na zwierzętach). W razie jednoczesnego stosowania może być konieczne zmniejszenie dawek obu leków. Nie stosować równolegle z lekami sympatykomimetycznymi. Może osłabiać działanie nifedypiny i furosemidu. Cymetydyna zwalnia metabolizm moklobemidu (zwiększa jego stężenie we krwi). U chorych leczonych cymetydyną dawkę moklobemidu należy zmniejszyć o 50%. W przypadku równoległego stosowania moklobemidu i lewodopy może wystąpić przełom nadciśnieniowy. U pacjentów stosujących moklobemid, podobnie jak w przypadku skojarzonego leczenia z innymi preparatami przeciwdepresyjnymi, należy zachować szczególną ostrożność, gdy jednocześnie podawany jest inny preparat zwiększający stężenie serotoniny (dotyczy to w szczególności klomipraminy). Moklobemid nasila działanie hipotensyjne metoprololu. Może nasilać działanie ibuprofenu i innych NLPZ. Wskazane jest obniżenie dawki NLPZ. Ponieważ w trakcie leczenia może występować nadwrażliwość na tyraminę, pacjentom zaleca się unikanie jedzenia dużych ilości bogatych w nią potraw (czekolada, wędzone mięso i ryby, ser żółty, przetwory soi, wyciąg z drożdży).

Działanie niepożądane: Zaburzenia snu, bezsenność, pobudzenie psychomotoryczne, uczucie niepokoju, rozdrażnienie, senność, zmęczenie, osłabienie, omdlenia, lęk, zawroty i bóle głowy, zaburzenia widzenia, drżenie kończyn, uczucie suchości w jamie ustnej, dolegliwości ze strony układu pokarmowego (nudności, wymioty, zaparcia, biegunka, bóle brzucha, uczucie pełności w żołądku), hipotensja (także ortostatyczna), tachykardia, kołatanie serca, nadmierna potliwość, utrata lub nasilenie apetytu. Rzadko: trudności w zasypianiu, koszmary nocne, omamy, zaburzenia pamięci, dezorientacja, nasilenie depresji, hipomania, agresywność, apatia, napięcie nerwowe, zaburzenia pozapiramidowe, szum uszny, parestezja, zaburzenia mowy, zapalenie błony śluzowej żołądka, wzdęcie, niestrawność, nadciśnienie, bradykardia, skurcze dodatkowe, ból w klatce piersiowej, zapalenie żył, reakcje alergiczne (świąd, osutka), zapalenie dziąseł, zapalenie jamy ustnej, suchość skóry, zapalenie spojówek, bolesne lub utrudnione oddawanie moczu, wielomocz, bolesne parcie na mocz, krwawienia z dróg rodnych, wydłużone krwawienie menstruacyjne, złe samopoczucie, bóle mięśniowo-szkieletowe, zaburzenia smaku, nagłe zaczerwienienie twarzy, uczucie gorąca, ubytki w polu widzenia, duszność, Niektóre z tych objawów mogą pojawić się w związku z samą depresją czy fobią społeczną i w tych przypadkach utrzymanie leczenia może spowodować ustąpienie wymienionych objawów. W przypadku przedawkowania dominuje senność, zaburzenia orientacji, nudności, osłabienie odruchów. Brak swoistego leczenia. Przedawkowanie moklobemidu, podobnie jak innych leków przeciwdepresyjnych w połączeniu z innymi lekami, działającymi na OUN, może być groźne dla życia.

Ciąża i laktacja: Kategoria B. Może być stosowany w przypadku zdecydowanej konieczności. Przenika do pokarmu kobiecego (około 1/30 przyjętej dawki).

Dawkowanie: Zespoły depresyjne: p.o. 300-600 mg/d w 2-3 dawkach podzielonych. Dawka początkowa wynosi 300 mg/d, a następnie w przypadkach ciężkiej depresji może być zwiększona do 600 mg/d (w 1. tyg. leczenia nie zaleca się zwiększania dawki - w tym okresie zwiększa się stopniowo dostępność biologiczna leku). Aby osiągnąć pełny efekt leczniczy, preparat należy stosować nie krócej niż przez 4-6 tyg. Dawkę leku można zmniejszyć w zależności od indywidualnej reakcji pacjenta na leczenie. Fobia społeczna: p.o. 600 mg/d w 2 dawkach rano i po południu. Leczenie rozpoczyna się od dawki 300 mg/d, zwiększając ją stopniowo do 600 mg w 4. dniu podawania leku. Taką dawkę stosuje się przez 8-12 tyg., po czym ocenia się skuteczność leczenia i celowość przewlekłego stosowania moklobemidu. Jeżeli okaże się, że leczenie jest skuteczne, można rozważyć możliwość kontynuowania leczenia, gdyż fobia społeczna jest chorobą przewlekłą, a badania kliniczne potwierdzają skuteczność moklobemidu podawanego długotrwale. U chorych z ciężką niewydolnością wątroby lub podczas kuracji lekami hamującymi monooksygenazę mikrosomalną dawkę należy zmniejszyć do 1/2 lub 1/3. W niewydolności nerek lub u chorych w podeszłym wieku nie jest wymagana zmiana dawkowania.

Uwagi: Stosowanie moklobemidu nie upośledza czynności wymagających skupienia uwagi (np. prowadzenie pojazdów mechanicznych). Na początku leczenia należy jednak zwracać uwagę na możliwe indywidualne reakcje na lek.

Preparaty
moclobemide

[Beksa]

Po nieudanych próbach kilku leków SSRI i SNRI postanowiłem wypróbować moklobemid. Biorę 600mg na dobę. Biorę już około tygodnia i na razie nie dzieje się nic szczególnego. Plusem jest to że stałem się trochę mniej śpiący w ciągu dnia, minusem są nudności (mam nadzieje ze ustąpią)

[Forsaken]

Brałem wysoką dawkę Aurorixu przez 3 miesiące, na początku było OK, ale potem przestał działać :/

[Beksa]

kurde jak narazie moklobemid nie zadziałał na mnie za dobrze, jeszcze połykam 2-3 tygodnie i jeśli lek się nie rozkręci to rzucam to w cholere.

[Mysterious18]

+znaczne pobudzenie umysłowe - mozg pracuje na 8razy obrotach (efekt podobny po fecie)
+wszystko interesuje
+chęć do pracy
+zero fobii, jest się panem świata, ma się wrażenie że można przenosić góry
+zachamowanie nawet fobii społecznej, zero strachu przed ludźmi
+pobudzenie ruchowe
+zero dołów

-zmniejszenie libido
-każdy po kuracji aurorixem ma wrażenie, że jest opętany
-ciągle trzeba coś robić, jak przy ADHD
-często odbija szajba, moj kolega tłukł głową o ścianę i chciał zabić własne dziecko, właśnie dlatego mu odstawiono ten lek, bardzo mocne działanie charakterystyczne